Banner

We Stood Like Kings speelt Koyaanisqatsi

1 februari 2018, Handelsbeurs

Lennert Hoedaert - 03 februari 2018

Terwijl het Lichtfestival een massa volk naar de Gentse binnenstad lokte, vond er in de Handelsbeurs een nog verrassender audiovisueel spektakel plaats. Het Brusselse We Stood Like Kings sleurde het publiek anderhalf uur mee in een bij momenten magisch filmconcert.

Neen, filmconcerten zijn al lang geen uitzondering meer. Ze zijn de laatste jaren zelfs niet meer op één hand te tellen. Zo denken we aan recente krachttoeren zoals die van The Black Heart Rebellion, dat de Iraanse cultfilm A Girls Walks Home Alone At Night van een nieuwe zinderende, meeslepende soundtrack voorzag. Of het Italiaanse Goblin, dat Claudio Simonetti's Dawn Of The Dead muzikaal begeleidde of Nordmann, dat Dementia onder handen nam.

Voor de vier leden van We Stood Like Kings is het al de derde keer dat ze een nieuw stuk componeren bij een legendarische film. Het begon allemaal begin 2012 toen ze gevraagd werden om een soundtrack te voorzien bij de documentairefilm Die Sinfonie der Großstadt. Het resultaat was de prachtige debuutplaat Berlin 1927. In 2015 volgde USSR 1926, geschreven bij Dziga Vertovs A Sixth Part Of The World. Vorig jaar ging de band rond pianiste Judith Hoorens dan weer aan de slag met een wel heel bijzondere Amerikaanse film.

Het grote publiek zal ook deze film wellicht niet kennen, maar misschien wel de naam van de componist die de oorspronkelijke, minimalistische soundtrack schreef: Philip Glass. De film heeft de aartsmoeilijke titel Koyaanisqatsi (voluit indianentaal voor "leven in gekte, leven in onrust, leven in onbalans, leven in desintegratie, een manier van leven die vraagt om een andere manier van leven") en werd door Godfrey Reggio gemaakt in 1982. Koyaanisqatsi is eigenlijk een hallucinante beeldenreeks van het verval van de natuur en de opkomst van de moderne maatschappij.

Ook deze nieuwe soundtrack werd op plaat uitgebracht, maar komt net als het voorgaande werk live nóg beter tot zijn recht en zeker in een prachtige locatie als de Handelsbeurs. De neoklassiek postrock van Hoorens, Philip Bolten (gitaar), Colin Delloye (bas) en Mathieu Waterkeyn (drums) -- stuk voor stuk klassemuzikanten -- heeft van bij de eerste minuten iets escapistisch. "Episch", "intens" en "technisch" schreven we ook in ons notitieboekje.

We Stood Like Kings brengt live geen echte songs met tussenpauzes, wel één lang uitgesponnen sonische reis die start met een openbloeiende pianomelodie en vervolgens zweeft tussen hardere symfonische stukken (waarin Pink Floyd niet ver weg is), bloedmooie postrock, laagjes ambient en hardere gitaaruitbarstingen. De rode draad in deze filmische trip is het duizelingwekkend pianospel van Hoorens. Dat gaat hand in hand met de beelden van oorlog, technologie, massaconsumptie en massavernietiging.

Pas na een halfuur gaat de geluidsstorm liggen voor een mysterieus pianostuk dat gepaard gaat met al even bevreemdende beelden van strandvolk met op de achtergrond vuile industrie. Het is de start van een nieuw, intrigerend muzikaal hoofdstuk met projecties die de voortschrijdende urbanisering voorstellen. De muziek gaat vervolgens weer versnellen met op de achtergrond waanzinnige beelden van destructieve tanks, straaljagers en ander oorlogsgeweld. Op zo'n moment is We Stood Like Kings op zijn best.

Na bijna anderhalf uur wordt het optreden met een laatste spannend eindoffensief afgesloten. We Stood Like Kings deed ons wegdromen, maar vergde ook veel inspanning van de luisteraar. Maar zo hoort een intense show nu eenmaal te zijn. We zijn zeer benieuwd wat deze fascinerende band nog in de toekomst zal brengen.

Op woensdag 21 februari 2018 kan je We Stood Like Kings aan het werk zien in cinema RITCS in Brussel.

E-mailadres Afdrukken