Banner

Facing East

The Music of John Coltrane by José James & Jef Neve

Quincy Cloet - 24 september 2009


Het duurde zo'n veertien jaar vooraleer José James de kans kreeg om zijn grootste muziekdroom tot uitvoering te brengen. Na een memorabele avond in de Ancienne Belgique op 17 november, waar James op creatieve wijze zowel moderne hiphop van Kayne West als jazz van John Coltrane verwerkte in zijn optreden, werd hij aangesproken door de AB-medewerkers voor een gloednieuw project. James kreeg de kans om met Jef Neve - die hem ook assisteerde op het bewuste optreden - een ode te brengen aan het oeuvre van John Coltrane door bijpassende teksten te schrijven die met oorspronkelijke muziek van een van de grootste jazz-legendes aller tijden konden worden gecombineerd. James, onmiddellijk enthousiast over het idee, stemde meteen in waardoor het resultaat een klein jaar later werd voorgesteld in de Ancienne Belgique. Niet toevallig op 23 september, de verjaardag van Coltrane.

De volledige avond stond overduidelijk in het teken van de 1967 overleden John Coltrane. Voor het optreden van James en Neve werd 'The World According To John Coltrane' vertoond, een uur durend portret uit 2003 over 's mans muziekstijl en zijn grote interesse in wereldculturen - die veelal hun weg vonden in zijn eigen werk. Een aangename opwarmer voor zowel jong als oud om het turbulente en abrupt beëindigde leven van de saxofonist te ontdekken. Na een korte pauze brak het langverwachte moment aan toen de vijf muzikanten het podium betraden. James en Neve werden namelijk bijgestaan door Michael Campagne op saxofoon, Neville Malcolm op de contrabas en Richard Spaven op het drumtoestel. James, stijlvol en sober in het zwart gekleed, startte met een korte inleidende (zang)tekst om daarna met behulp van elektronica een melodische zanglijn te vermenigvuldigen. Het was een bijzondere maar ietwat mysterieuze opening die de grenzen afbakende voor wat een unieke avond zou worden.

De eerste nummers werden op ingetogen wijze vertolkt door de muzikanten waarbij vooral James zich liet opmerken door een zeer geconcentreerde aanpak die weinig emoties verraadde. Niettemin wist James met zijn charmante stem moeiteloos alle ogen op hem te laten richten. De teksten handelden over de vele dingen des levens waarbij de sterke religieuze inslag opvallend was. Een eerste hoogtepunt tekende zich af met 'My Favourite Things', een nummer uit 'The Sound of Music' dat Coltrane herwerkte. Het publiek toonde zijn dankbaar met een uitgebreid applaus want de wijze waarop James de muziek tot leven bracht, bewees moeiteloos zijn talent en de mogelijkheid om het nog ver te schoppen in de jazzwereld. Een memorabele bewerking van 'My Favourite Things', minstens even intrigerend als de versie die Mark Murphy in 1961 uitbracht.

De muzikanten hadden ondertussen stilaan hun draai gevonden en met name Campagne liet zich daarna opmerken in een opzwepend stukje muziek. Het hogere tempo werd even onderbroken voor een solo op de piano door Jef Neve, die bewees niet zonder toeval een van de grootste contemporaine Belgische jazzmusici te zijn. Daarna werd Neve bijgestaan door José James voor een klein onderonsje waarbij James zong over eenzaamheid - het was echter onduidelijk of het over zijn eigen leven ging of dat van Coltrane. James liet ondertussen ook de ingetogen indruk achterwege voor een meer levendige en bewegende stijl. Dat kwam sterk naar voren in een vibrerend exotisch nummer waar James kennelijk zelf aan het genieten was van de met traditie doorspekte klank van de Campagnes saxofoon.

Opmerkelijk op een zeker moment waren James' terugkerende vocale experimenten. Het scatten van vorig jaar werd kort herhaald maar ook de opzettelijk neuriënde stijl en sterke melodische en dynamische contrasten namen een opzienbare plaats in tijdens de muziek. Vooral het elektronische gegoochel met het zinnetje "May there be peace, love and affection" kon op veel respons rekenen. Na een korte ballade maakten de muzikanten zich stilaan klaar voor een spetterende eindspurt (al was het eerder een marathon) met een vurig nummer waarbij James "my Lord" uitvoerig prees. Dat werd tevens herhaald op een andere compositie die ook in het teken stond van zijn sterke religieuze overtuiging. Het publiek liet zich intussen volledig meeslepen en beloonde alle muzikanten met een tweede uitgebreid applaus. Tijdens het slotnummer bedankte James op zijn eigen wijze het publiek en zijn fans via de lyrics.

Met het eerder verschenen album 'The Dreamer' wist José James al onze (nochtans selectieve) harten te veroveren. Dit nieuwe project waarbij James en Neve het indrukwekkende oeuvre van Coltrane in een nieuwe vorm hebben gegoten, is nu al een onvergetelijk succes. Een welwillend publiek liet zich meermaals meevoeren door de vele intense muziekescapades en de opzwepende ritmes. Nochtans is het geen sinecure om de authenticiteit van Coltranes werk te behouden en toch nieuwe spitsvondigheden te integreren. José James, Jef Neve, Michael Campagne, Neville Malcolm en Richard Spaven deden dit echter met zó veel overtuiging en grandeur dat de geest van 'Trane' volledig tot leven kwam. Een memorabel optreden!
E-mailadres Afdrukken