Banner

Isbells

''Fuck, wat zijn die akkoorden?''

Joris Vanden Broeck - 14 maart 2019
alt

Er ligt een nieuwe Isbells in de winkel. Sosei heet het kleinood waarmee de band rond Gaëtan Vandewoude ons verblijdt. Een mooi werkstukje is het geworden, al was het even naar adem happen toen de vooruitgeschoven single “Father” zijn opwachting maakte.

“Ik geef toe dat het geen evidente singlekeuze is, maar ik sta er helemaal achter”, vertelt Gaëtan Vandewoude over de keuze om het nieuwe Isbells-hoofdstuk aan te snijden met “Father”. “ “ik heb sowieso de neiging om over heel persoonlijke zaken te schrijven, maar ze toch een beetje te veralgemenen. In dit geval is het echter super direct en ik denk dat het niet anders had gekund. "Father" is niet alleen persoonlijker dan de meeste Isbells-nummers, het is ook enigszins atypisch tot stand gekomen. Doorgaans begin ik wat te klooien om vervolgens alles uit te werken. Bij "Father" zat ik twee dagen na het overlijden van mijn vader met zo'n bom emoties, ik moest gewoon spelen. 90 Procent van het nummer is toen geschreven en ingespeeld.”

enola: Is het vervolgens evident om het ook uit te brengen? Of denk je: dit is écht van mij?
Vandewoude: “Die vraag is voorbij gekomen. Ik heb opzich geen behoefte om mijn persoonlijke levenssfeer te grabbel te gooien, vandaar dat ik dingen veralgemeen. Anderzijds gaan platen bij mij altijd een beetje over de periode die er aan voorafgaat, wat ik meegemaakt heb, de processen die ik doorgemaakt heb. Dit hoorde daar nu eenmaal bij. Het niet op het album zetten zou ook een beetje raar aanvoelen.”

enola: Voelt het vreemd om zo'n gebeurtenis telkens opnieuw te beleven als je dat nummer speelt?
Vandewoude: “Ik schrijf echt zaken van me af. De juiste woorden vinden voor dingen die gebeuren, neemt de lading er vanaf. Meestal toch, nu is dat misschien wat minder. Als ik dit nummer speel, is dat heel geladen, maar het is niet meer de pijn die ik voel. Ik kan het zelfs met plezier spelen.
“Het proces dat erbij hoorde was een bizarre gewaarwording. Op de Billy-plaat ga ik heel hard terug naar mijn kindertijd. Ik heb daarbij heel veel geleerd over mezelf, over mijn ouders. Er waren veel vragen, ik ben gaan zoeken en heb ook antwoorden gevonden. Toen mijn vader stierf, voelde het alsof ik op de vragen waar je dan mee zit, het antwoord al had. Ik had een gevoel van rust: ik had mijn zoektocht al gedaan.”

enola: Ook “Jules” lijkt te gaan over iemand die je ontvalt.
Vandewoude: “Dat nummer gaat eigenlijk over een kat. Er is ooit een zwerfkat bij ons terechtgekomen die we toen half geadopteerd hebben. Op een zekere avond, wanneer ik ga slapen, weerklinkt de schreeuw van een kat. Ook mijn vrouw werd er wakker van. We gaan kijken en de kat blijkt overreden te zijn. Dan ga je daarmee naar de dierenarts en moet je plots beslissen over leven en dood. Ik vond dat super moeilijk.
“Op zich ben ik geen dierenvriend, door enkele trauma's heb ik schrik van dieren, maar dit heeft me heel hard aangegrepen. Die kat heeft zes kittens gehad bij ons, waarvan er eentje in de handen van mijn vrouw gestorven is. Dat is heel visueel: je ziet echt de laatste adem er uit gaan en dan stopt het. Diezelfde handen hebben ook de moederkat vastgehouden bij de laatste adem.”

Zegen

enola: Sluimert er eigenlijk altijd nieuwe muziek op de achtergrond? Dat je terwijl er iets gebeurt denkt: hier ga ik een lied over maken?
Vandewoude: “Op het moment zelf denk ik dat niet. Maar als je me zou vragen: gaat er een nummer uit komen, zal ik vermoedelijk zeggen: waarschijnlijk wel.”

enola: Dat is de reden dat sommige mensen niet met schrijvers willen samenleven: de angst om in een boek, of in dit geval een song, op te duiken.
Vandewoude: “Goh, ik heb op dat vlak genoeg respect voor anderen om niet alles te gaan benoemen. Een nummer kan zoveel betekenissen hebben, afhankelijk van je eigen standpunt. Neem de Billy-plaat. Dat album is super persoonlijk, het gaat over mijn kindertijd. Een jaar na het verschijnen kreeg ik een hele lange mail van een vrouw uit Portland. Ze had haar zoon, die ook Billy heette, verloren en vertelde hoe die cd op hun leven geschreven was.
“Bij mijn vrouw is het anders: zij weet waarover het allemaal gaat en voelt zich al eens aangesproken. Soms terecht, soms misschien niet. Ik herinner me een moment ten tijde van de eerste plaat, dat ik voor haar een nummer speelde in de keuken. Ik had eindelijk een goede tekst geschreven en wou dat even laten horen. Ik zong het lied en zag haar wat bleek worden. Terwijl het niet over haar ging.”

enola: Heftige job.
Vandewoude: “Het is een zegen en een vloek. Maar vooral een zegen. En een vloek, daar wil ik niet in overdrijven, dat is het zeker niet.”

Allemaal muziek

enola: Waar komt de titel van het album vandaan? Volgens google kan Sosei zowel een poëet als een boeddhistische monnik zijn.
Vandewoude: “De eerste stap naar die naam komt uit een van de demo's. Die ontstaan bij mij door te klooien: een micro nemen en wat zingen, zonder dat je tekst hebt, gewoon woorden en klanken gebruiken. In een van de nummers zat de klank 'sosei'. In eerste instantie heb ik getracht om daar een invulling aan te geven bij het schrijven van de eigenlijke tekst, maar ik vond niets dat goed klonk. Vervolgens heb ik het anders benaderd en het eens fonetisch genoteerd. Zo ben ik terecht gekomen bij die monnik en dat was op dat ogenblik een puzzelstukje dat ik kon gebruiken in de tekst waar ik aan werkte. Zo is de naam Sosei in de plaat geraakt.
“Ik krijg af en toe de vraag wat de rode draad doorheen dit album is. Bij de vorige platen was er altijd wel een thema dat speelde. Hier is dat minder, maar de titel Sosei kan je wel over de hele plaat trekken. Ik ben nog verder gaan zoeken op die naam en zo bij de Japanse kunstenaar beland die verantwoordelijk is voor de hoes. In eerste instantie ging het album een heel andere hoes krijgen, maar die dekte de lading niet. In deze hoes zit echter zoveel inhoud, dat het voor mij de hele plaat vertegenwoordigt.”

enola: Muzikaal wordt de elektronische kaart getrokken op Sosei. Werd die richting al bepaald in de demofase?
Vandewoude: “Dat zat er op dat moment al in, ja. Eigenlijk hangt het er wat van af welke instrumenten er in mijn buurt liggen wanneer ik aan het prutsen ben: bassen, gitaren, drums en ook wat synths en computers.
“Het grootste verschil kwam eigenlijk achteraf. Bij de vorige Isbells-platen kon ik de albums spelen wanneer ze klaar waren. Nu waren de nummers niet gebaseerd op getokkel of akkoorden, maar op klanken. Ik kon die nummers helemaal niet spelen: fuck, wat zijn die akkoorden?
“Het zijn misschien wat andere nummers dan in het verleden, er zijn ingrediënten en dimensies bij gekomen, maar we zijn er uitgeraakt hoe we ze moeten spelen. Want het zijn wel dezelfde mensen, vrienden die iets willen delen, die proberen te verbinden en een magie te creëren.
“Ik denk dat Isbells live nu niet anders is, maar nog meer dynamiek heeft dan vroeger. We hebben enkele try-outs gespeeld om de nieuwe nummers tot leven te wekken. Daarbij hebben we ook enkele oude nummers in een nieuw jasje gestoken. Dat houdt het fris.”

enola: De eerste Isbells-plaat wordt dit jaar tien jaar. Dat is verschieten.
Vandewoude: “Ja, het gaat kei snel. Zeker als je kinderen hebt. (lacht)

enola: In de beginperiode riep je je dochtertje al eens mee op het podium. Dat zal misschien niet meer zo voor de hand liggen.
Vandewoude: “Dat is ook zo. Ze is daarin helemaal veranderd, ze is nu 13 jaar. Maar ze houdt wel van muziek, ik denk dat ze ergens onvoorwaardelijk fan is. Ze zingt melodieën mee op demo's, ze vindt dat leuk. Mijn zoon, die 8 jaar is, is meer bezig met Fortnite, met gamen. Maar het ding is, die muziek is zo vanzelfsprekend voor hen, daar zijn geen discussies van: 'wat vindt gij daar nu van?'
“Mijn dochter heeft bijvoorbeeld ook nooit verschillen gezien in muziek. Klassiek, blues, pop, rock: dat is allemaal gewoon muziek. Ze vindt dat leuk of ze vindt dat niet leuk.”

enola: Vorig jaar was je aan het werk te zien als drummer bij Esther & Fatou. Is spelen bij een andere band een vorm van herbronnen?
Vandewoude: “Goh, het ding is: ik ben een drummer. Dus voor mij is dat thuiskomen. Niet nadenken, spelen en me amuseren. En het feit dat er andere bands of projecten zijn, zorgt er voor dat in de periode dat je niet met je eigen ding bezig bent, je wel input krijgt. Moest dat er niet zijn, wordt het inderdaad moeilijk om te herbronnen. Ik vind die afwisseling zeer aangenaam. Het is heerlijk om niet vooraan op het podium te moeten staan. Ik zet me neer, doe mijn oren open, ik geef en ik krijg, dat is het idee.”

enola: Nu moét je echter wel opnieuw vooraan gaan staan.
Vandewoude: “Absoluut. Ik heb daar op zich wel zin in. Niet zozeer in dat aspect vooraan staan, maar wel in het nieuwe album, de nieuwe muziek, live brengen. Het is een uitlaatklep. Buiten Isbells speel ik ook bij andere projecten omdat ik muziek spelen zo leuk vind. Ik heb me twintig jaar afgevraagd: wat moet ik doen? Wat wil ik doen? Wat kan ik? Ik heb daar nooit een antwoord op gevonden. Het enige dat ik wilde doen, is muziek.”

Isbells speelt op 26 maart in Het Depot, 27 maart in de Vooruit, 30 maart in 4AD en op 13 april op Little Waves. Meer concertdata op de website van de band.

E-mailadres Afdrukken
Tags: Isbells
 
Isbells
Zeal / Konkurrent
www.isbells.be

Advertentie
Banner
Advertentie

TEST