Banner

Kaizers Orchestra

Violeta Violeta Vol. 1

Freek Lauwers - 08 april 2011

Stel je voor dat de Izegemse bard Flip Kowlier het met zijn buiten West-Vlaanderen onverstaanbare liedjes tot op de grootste Europese festivals zou schoppen en er nog succes zou oogsten ook. Onmogelijk en ondenkbaar zegt u?

Toch is dat exact wat de heren van Kaizers Orchestra presteerden: als Noorse band, die bovendien ook nog eens in een plaatselijk dialect zingt, Europa veroveren. Niet evident, maar toch slaagde de groep rond zanger Janove Ottesen en gitarist Geir Zahl er met stomende optredens langzaam maar zeker in een gedegen livereputatie op te bouwen en de Europese podia te annexeren. Ze doen dat met een potpourri van Oost-Europees aandoende hoempa, westerse rock/pop, pittoreske slaapliedjes en zigeunerachtige arrangementen. In hun liveshows, die het midden houden tussen theater, cabaret, circus en een ordinair rockconcert, maken ze gebruik van olievaten, koevoeten, gasmaskers en allerhande andere parafernalia.

Toch hielden we ons hart vast toen we hoorden dat hun nieuwe album het eerste deel is van een trilogie waarvan deel twee en drie in 2012 moeten verschijnen. Ook de term ‘conceptplaat’ doet ons wel eens huiveren, want veelal wordt hij gebruikt door artiesten die niet goed meer weten van welk hout pijlen maken. Vaak duidt het op een vorm van artistieke bloedarmoede en een gebrek aan inspiratie. Echt goede conceptplaten zijn dan ook zeer zeldzaam en bijna op één hand te tellen.

De teksten van Violeta Violeta zijn opgebouwd rond drie personages: Beatrice, een gekke moeder, haar dochter Violeta en diens vader Kenneth. Violeta werd door haar vader ontvoerd en kan enkel nog met haar moeder communiceren in hun dromen. Ottesen benoemt zijn teksten als magisch realisme en vergelijkt ze zelf met de films van Tim Burton. En die vergelijking klopt wel ongeveer. Ook muzikaal doet het eerste deel van Violeta Violeta, misschien wel het meest complete album dat de band al afleverde, meteen het beste verhopen voor deel twee en drie. Want voor een stelletje koudbloedige Scandinaviërs klinkt de plaat alweer behoorlijk hartverwarmend.

In “Diamant Till Kull” bijvoorbeeld springen vooral de psychotische strijkers in het midden eruit. Het einde lijkt wel een slaaplied uit een muziekdoosje. “Femtakt Filosofi” wisselt gehakkelde en pulserende strofes af met een melodieus refrein dat erg Brits aandoet. “Din Kjole Lukter Bensin, Mor” (“Je kleed ruikt naar benzine, moeder”) wordt gekleurd door een opgefokte sologitaar en een jazzy, dromerige outro. “En For Orgelet, En For Meg” is het meest aanstekelijke nummer op de plaat en kan probleemloos postvatten tussen pareltjes als “Kontroll Pa Kontinentet” en “Ompa Til Du Dor” uit hun debuutalbum. Dat gefluit! Die koebel! Dat verhakkelde drumritme! Een song om, à la Gorillaz, meteen goedgemutst van te worden. U kent het beeld wel: lekker lang geslapen, de zon schijnt, ramen worden opengegooid en de stereo mag lekker luid.

“Tumor I Ditt Hjerte” combineert een fladderend funkorgel met een synthetische drone en een poppy refrein. “Hjerteknuser” had, uitgezonderd de tekst natuurlijk, ook van Cold War Kids kunnen komen. Licht melancholische maar erg doordachte en verfijnde gitaarpop dus. In “Psycho Under Min Hatt” drijven de gekke Noren het tempo een flink stuk op: het nummer knalt meteen lekker uit de speakers. Denk aan Tom Waits of Captain Beefheart die zich even aan psychobilly wagen. Dat wordt deze zomer geheid een hoogtepunt op een of ander festivalterrein! De intro van “Svarte Katter & Flosshatter” lijkt wel het thema van een Scandinavische actieheld. James Bönd of zo. Even horen we een psychedelisch symfonisch orkest waarin elk instrument zichzelf even mag komen voorstellen.

Kaizers Orchestra komt dus, na een paar miskleunen waarover we het hier verder wijselijk niet zullen hebben, met een prima plaat op de proppen. En okee, soms is het jammer dat je niet weet waar de teksten over gaan, maar lang stoort het niet. En dat is grotendeels de verdienste van zanger Janove Ottesen, die door Moeder Natuur van een intrigerend strottenhoofd werd voorzien en het ding ook op excellente wijze weet te hanteren. Ondanks de taalbarrière -- Noors, iemand? -- boeien de zanglijnen van begin tot einde. En wie per se wil weten waar de teksten over gaan, kan altijd nog op de bands website terecht voor een vertaling.

E-mailadres Afdrukken
 
Kaizers Orchestra

Advertentie
Banner
Advertentie

TEST