Banner

Harvey Milk

A Small Turn Of Human Kindness

Guy Peters - 16 juni 2010

De unaniem lovende kritieken die Life … The Best Game In Town twee jaar geleden te beurt vielen, waren gezien z’n toch wel afstotende karakter op z’n minst opmerkelijk. Het zal velen dan ook verbazen dat de band aan die kleine doorbraak geen vervolg breit. Met A Small Turn Of Human Kindness kiest Harvey Milk voor de moeilijke weg. Van een compromis is helemaal geen sprake meer.

Hoewel, deze zevende studioplaat (en de derde na de stilte van acht jaar) valt grotendeels terug op Courtesy And Good Will Toward Men (1995), de plaat die door de hardcore fans het meest aan het hart gedrukt wordt. Net als die kolos lijkt het hier te gaan om een perverse rockopera om in één keer uit te zitten: een drentelbeest dat blijft hangen in hetzelfde (anti)tempo dat bij eerste beluistering uiterst monotoon klinkt en ronduit deprimerend is. Titels als "I Am Sick Of All This Too", "I Just Want To Go Home" en "I Know This Is All My Fault" (en zo zijn er nog drie die met "I" beginnen) spreken boekdelen. A Small Turn Of Human Kindness is van een verlammende zwaarmoedigheid.

Joe Preston, levende reclame voor een nomadenbestaan, heeft intussen alweer andere oorden opgezocht, waardoor de nucleus opnieuw bestaat uit Creston Spiers (gitaar, zang), Stephen Tanner (bas) en Kyle Spence (drums, laatst ook nog in de AB met Dinosaur Jr.). Wie verwacht dat de band daardoor aan gewicht heeft ingeboet, heeft het echter bij het verkeerde eind: Harvey Milk is als vanouds on-waar-schijn-lijk heavy, zij het op een onalledaagse manier. Hier bepalen de slentertempo’s immers de orde van de dag, met laaggrommende bas en gitaar en het spaarzame spel van Spence, een drummer die evenveel waarde hecht aan de stilte en ruimte tussen zijn slagen als aan zijn slagen zelf. Meer dan ooit is Harvey Milk synoniem voor Spartaans minimalisme en resonerend kabaal.

En dan is er nog de oerbrul van Spiers, de man die elk woord en elke lettergreep wil rekken tot in het oneindige. Hij is een man van weinig woorden – de plaat begint met een titelloze instrumental en bevat meerdere intro’s en outro’s die ongemakkelijk lang zonder woorden voortdenderen, maar als hij uithaalt met die woeste huil, dan is het er eentje die op wel heel wrange wijze de minder fraaie kanten van het bestaan onderstreept. Het album bevat momenten van walging (die "I’m sick of this" is een constante verzuchting in de eerste helft van de plaat). Elders draait het in deze samenhangende vertelling om ontreddering ("What kind of father will I make when the baby comes?"), wroeging ("I Know This Is All My Fault") en uitzichtloosheid ("I sat in wait and did not call out"). Met die ultrarepetitieve aanpak en in persoonlijke ellende gewortelde pijn duikt Harvey Milk dieper dan ooit in de blues.

En net als bij de blues is er ook meer aan de hand dan pure kommer en kwel, iets dat pas na enkele beluisteringen duidelijk wordt. Ondanks die monochrome stijl (en verpakking) met al die grijstinten, is er soms licht in de duisternis. Net als een asceet die na een periode van ontbering uit zichzelf lijkt te treden, net als een topsporter die na het verleggen van grenzen een stadium van pure adrenaline en pijnloosheid betreedt, zo ook slagen de drie erin een hint van grootsheid te suggereren vanuit al die ellende. De laatste twee songs ("I Know This Is All My Fault"/"I Did Not Call Out"), samen goed voor een kwartier, pakken uit met iets dat we bij gebrek aan een gepast synoniem ’majestueus’ zouden noemen, alsof het alledaagse plots wijkt voor iets monumentaals. Of concreter: hoe een fragiel pianomoment een symfonische uitbarsting aankondigt die belandt bij een moment van waardigheid.

A Small Turn Of Human Kindness mist de variatie en brute uitspattingen van Life … The Best Game In Town, maar is wel coherenter, persoonlijker en unieker. Harvey Milk laat hier horen in een eigen liga te spelen. Het is er niet fraai, het is er niet geruststellend, maar dat is uw en mijn leven, laten we daar even eerlijk over zijn, ook niet altijd. A Small Turn Of Human Kindness is een onwaarschijnlijke, maar daarom niet minder verpletterende triomf.

E-mailadres Afdrukken
 
Harvey Milk

Advertentie
Banner
Advertentie

TEST