Banner

Happy Birthday

Happy Birthday

Joris Vanden Broeck - 31 mei 2010

Van garagerock over spacy drugsongs tot een knappe tearjerker als afsluiter: Happy Birthday laat een verdacht charmant debuut op de wereld los. Dat plaatje mag misschien geen alles-en-iedereen-van-de-sokken-blazende eersteling zijn, de even hoogstaande als naïeve popsongs verraden absoluut vakmanschap.

Waarom begint een mens eigenlijk met een rockband? Omdat het te veel regent, wil een van de clichés. Om meisjes te scoren is ook een goeie, zij het een die heden ten dage nog zelden luidop geuit wordt. Omwille van podiumvrees blijkt ook te kunnen, zo leert de bio bij dit debuut van Happy Birthday, een trio uit Vermont.

Een jaar of twee geleden zag de band het levenslicht, om de simpele reden dat frontman en songschrijver Kyle Thomas te bang was om alleen op een podium te kruipen. Als het niet kan als singersongwriter, dan maar als rockgroepje, moet Thomas gedacht hebben. En geef hem eens ongelijk. Want hoe goed de nummers op Happy Birthday ook zijn, ze zijn dat vermoedelijk vooral omwille van hun no-nonsense-aanpak, die ergens midden tussen rammelrock en sixtiespop zweeft.

Leve Chris Weisman en Ruth Garbus, met andere woorden. Want die twee goede zielen waren niet alleen bereid Thomas eind 2008 -- letterlijk-- bij te staan op het podium, het tweetal schiep blijkbaar zoveel plezier in het spelen van Thomas' songs dat geen twee jaar later een titelloos debuut in de winkel ligt waarvan we maar al te blij zijn dat we de moeite genomen hebben het van de stapel nieuwe platen te tillen.

Het ietwat vreemde stemgeluid van Thomas, de grappige ritmes van zijn begeleidingsduo en de nonsensiale teksten: het wérkt. De ene keer klinkt het resultaat als een onvolgroeid liefdesliedje (“Subliminal Message”); een ogenblik later, in het zweverige “Eyes Music”, doet Happy Birthday denken aan vreemde zomeravonden met spannende drugs en even onbekend als intrigerend gezelschap.

En dat lijkt bij momenten de core business van Happy Birthday. “Maxine The Teenage Eskimo” klinkt immers alsof de druggy aanpak van MGMT een serieuze weerklank heeft op een nieuwe generaties bands die stilletjes aan begint op te staan. Dat ook labelgenote Avi Buffalo bij momenten om de hoek komen kijken, hoeft dan ook niet te verbazen. Al staat daar tegenover dat Happy Birthday net zo goed razend catchy uit de hoek kan komen, zoals overduidelijk aangetoond wordt met “I Want To Stay (I Run Away)”. Een nummer dat niet alleen overloopt van het prachtige smachten, degelijke hooks, maar bovenal kan bogen op een rif die zo aanstekelijk is dat een metafoor met in de hoofdrol een pyromaan zich opdringt.

Zo ver gaan om Happy Birthday een meesterwerk te noemen, zullen we niet doen. Maar in tijden waarin carrières steeds korter worden -- waarom zou dat overigens een slechte zaak zijn? -- is het debuut van dit trio alvast een fijne manier om je kortstondig te laten opmerken. Een vervolg hoeft dit album met andere woorden niet te krijgen. Komt het er, en blijkt de band in staat het huidige niveau aan te houden: zoveel te beter. Brandt Happy Birthday na deze plaat op -- nog altijd belachelijk veel later dan ze zelf voorzien hadden -- dan kan de mythevorming op basis van deze elf knallers een aanvang nemen.

E-mailadres Afdrukken
 
Happy Birthday
Sub Pop / http://www.myspace.com/brattleborohousecartoon
www.myspace.com/brattleborohousecartoon
twitter.com/happybirthdayz

Advertentie
Banner
Advertentie

TEST