Banner

Raveonettes

In And Out Of Control

Matthieu Van Steenkiste - 30 oktober 2009

"Bang!": Raveonettes zijn precies vier maanden te laat met deze vijfde plaat. Waarom? Omdat het herfst is en een "F-F-Fun Fun, all summer long", dan vooral als een extra steek in de wonde voelt. En dat het detailkritiek is, want Raveonettes zijn eindelijk — eindelijk! — opnieuw sterk bezig.

Neen, daar willen we niet over discussiëren, zelfs al staat (jvdb) hier dreigend boven ons uit te torenen: voorganger Lust! Lust! Lust! was een suffe bedoening, en single "Aly Walk With Me" een slaapwandelaar. Na het ook al niet zo geweldige Pretty In Black hadden we Raveonettes dan ook zo goed als afgeschreven, zeker toen Sharin Foo even met zwangerschapsverlof ging en haar zus op Dour niet de allerbeste stand-in bleek.

Maar "Bang!" nog aan toe; wat is dit een terugkeer van formaat. Van bij de openingsnoot van die geweldige single weten we: dit is opnieuw de Sharin Foo en Sune Rose Wagner van het geweldige The Chain Gang Of Love. In And Out Of Control is opnieuw een perfecte mix van suikerzoete bubblegumpop, ijzige cool en venijnige gitaartjes.

Dit is wat de groep zo geweldig maakt: onweerstaanbare popnummers als "Last Dance", dat gezegend is met een "oowoowooh"-refrein dat met geen stokken uit je hoofd is te slaan. De wazige, fletse zang van Foo, gecombineerd met het vuur van Wagners backings knalt. En dat is niet anders in het vrolijke, vaagweg aan Garbage herinnerende "Breaking Into Cars" dat rondje na rondje vrolijk vandaliserend de bochten ingaat om plots zonder aankondiging tegen de muur te vliegen die de gierende gitarengolf van "Break Up Girls!" is.

Want ook voor (jvdb) is er op In And Out Of Control nog genoeg lekkers te vinden. Het op een slome surfriff drijvende "Heart Of Stone" bijvoorbeeld, of dat woeste "Break Up Girls!". En "D.R.U.G.S." is iets dat tussen beide smaken in hangt: catchy genoeg om voor pop door te gaan, vuil genoeg om liefhebbers van de meer sleazy Raveonettes te bevallen, net als het fijne "Gone Forever". Lik-op-stuknummer "Boys Who Rape (Should Be Destroyed)" drijft echter op zo’n suikerzoete samenzang dat we er spontaan tandplak van krijgen; een zeldzame misser op deze plaat waarvoor we graag de mantel der liefde bovenhalen.

Uw wereld gaan ze nog altijd niet veranderen, uw dag goed maken wel. Dat volstaat voor ons, en we hopen dat voor u hetzelfde geldt. Raveonettes is terug en daar worden wij heel blij van.

Raveonettes speelt op 10 december in Het Depot in Leuven.

E-mailadres Afdrukken