Banner

Ratatat

LP3

Koen Diddens - 14 juli 2008

Toen we begin 2004 de eerste Ratatat-single "Seventeen Years" te horen kregen, waren we meteen verkocht. De eigenzinnige mix van elektronica en gitaren, opzwepend en dansbaar, jaagt onze hartslag nog steeds de hoogte in. De rest van het repertoire bleek, hoewel genietbaar, nooit hetzelfde niveau te halen. Op de nieuwe plaat LP3 blijft het New Yorkse gezelschap trouw aan de formule.

Ratatat is het duo Mike Stroud en Evan Mast. De ene is een gitarist, de andere een synthesizer wizzard/producer en samen lieten ze met hun debuutplaat Ratatat (2004) en opvolger Classics (2006) een frisse wind waaien door het elektronicawereldje. Het duo gaat zelden voor een agressieve aanpak maar laat de zweverige melodieën en de unieke sound zijn werk doen. Dromerig, sfeervol maar toch ook pakkend genoeg om de aandacht vast te houden.

En toch moet Ratatat opletten dat het niet te veel naar de muzak gaat neigen. Het is geen toeval dat we hun deuntjes erg vaak te horen krijgen als achtergrond bij televisieprogramma’s (bij Vlaanderen Vakantieland werkt een fan) en reclamefilmpjes, een lot dat ook Air te beurt valt. Het zal wel een aardige duit opleveren, maar het is ook een teken dat je trucje stilaan bekend raakt. Op zo’n momenten is het jammer dat er niet meer punch in zit.

LP3 bouwt verder op de fundamenten van Ratatat enClassics . Mike Stroud zorgt voor de riffs terwijl Evan Mast op zijn synthesizer melodie afwisselt met erg spacy uithalen en bizarre achtergrondgeluiden. Uiteindelijk kan je de nummers op LP3 (en eigenlijk ook de twee vorige platen) onderverdelen in twee soorten: de ambitieuze van beats voorziene dance-tracks en de meer melodieuze en downtempo plakkers. Voor de beats zorgen onder meer "Falcon Jab" en "Mumtaz Kahn". En toch is het duidelijk dat er iets ontbreekt. Vocals, meer pit? Het valt alleszins op dat we dit soort nummers met tempo minder terugvinden op LP3 dan op Classics. Misschien geen slechte zet.

Het gaat er een pak gezapiger aan toe in opener en eerste single "Shiller", dat lekker voorbijkabbelt. Ook het vanuit een akoestisch gitaarloopje vertrekkende "Mi Viejo" en potentiële loungehit "Bird Priest" kunnen bekoren. "Mumtaz Kahn" doet ons denken aan een hippe en snikhete danceclub in hartje Mumbay en toont een andere Ratatat. Het zou ons niks verbazen als één of andere clevere producer hier een sampletje uit steelt. Ook "Gipsy Threat" — what’s in a name — speelt met die internationale invloeden.

Is het een saaie achtergrondbeat of dé soundtrack bij uitstek bij uw eigen hippe indie tuinfeestje? We zijn er nog niet helemaal uit. Ratatat heeft met LP3 alleszins een perfect alternatief in petto voor de meer agressieve beats van onder andere Justice en MSTRKRFT. Dit is vederlichte, poppy slaapkamerelektronica die tijdens deze druilerige zomer vrolijk doet wegdromen naar zonniger oorden.

E-mailadres Afdrukken
 
Ratatat
XL/Beggars Banquet / http://www.ratatatmusic.com/
www.ratatatmusic.com


Advertentie
Banner
Advertentie

TEST