Banner

Christian Kjellvander

I Saw Her From Here/I Saw Here From Her

Philippe Nuyts - 28 januari 2008

Ach, Zweden. Zijn popmuziek (Abba! Roxette! Ace Of Base!). Zijn mooie melancholische meisjes (Nina Persson! Sophie Zelmani!). Zijn fantastische tekstschrijvers (Jens Lekman!). Zijn americana: Christian Kjellvander!

Kjellvander is niet zomaar een Europeaan die de clichés van het genre op een onpersoonlijk hoopje gooit. Hij had eerder al een band, Loosegoats, die grossierde in geslaagde en gesmaakte alt. country, waaruit bleek dat hij flink wat bagage heeft opgedaan toen hij lange tijd in Amerika woonde. Dat hij een onvoorwaardelijke aanbidder is van Townes Van Zandt, is ook op zijn derde soloplaat duidelijk te horen. Al moet het wel gezegd worden dat zijn songs soms dichter tegen de ingetogen Springsteen aanleunen (we durven op basis van deze plaat te wedden dat diens nummer “Magic” overuren draait op Kjellvanders iPod), en soms durven ze te klinken alsof David Gray Chris Isaak covert. Maar het resultaat van dat alles is zelden minder dan boeiend en bloedmooi.

De piano mag al eens klateren zoals voorts alleen de Zweedse berg- en valleiriviertjes dat kunnen en de nummers zoeken onderweg soms hogere regionen op. Dat geeft Kjellvander veeleer het aura van een “gewone” singer-songwriter. De sfeer van zijn platen is er een van warme donkerte: een prachtige, karaktervolle stem die de hakken van de songs in het zand zet, terwijl banjo en gitaar, overgoten met soms spookachtige effecten, het album doen klinken alsof het in een donkere, verlaten hut is opgenomen. Waar soms per ongeluk een streep zonlicht binnen schijnt en zo niet toevallig voor de zwakke momenten zorgt.

Op Kjellvanders platen staan steevast een paar nummers die je, net als bepaalde foto’s of juwelen, nooit meer wilt kwijtspelen. Ook nu weer: “Bird Black Sky” bijvoorbeeld, waarin hij met een uitmuntende zanglijn akoestische gitaren, piano en drums ervan weerhoudt te verdrinken in een kolkende waterval van schoonheid. “While The Birches Weep” klinkt aanvankelijk spookachtig en kil, tot de gitaren een bloedmooie pirouette maken die het ijs doet smelten -- “Bury you in the yard/Bury you in my arms/While the birches weep” haakt Kjellvander met een knik in de stem dit nummer nog voor uren vast in het hoofd. U mag ons er aan houden: ook over tien jaar zijn we deze songs nog lang niet vergeten.

“Somewhere Else” is vijf minuten ingehouden, onbehaaglijke pracht, waarin echo’s van gitaren als gieren rond Kjellvanders bittere overpeinzingen vliegen. Het zou je zelfs tijdens het luisteren op een zonovergoten weide een beklemmend gevoel van claustrofobie kunnen bezorgen. Hulde. Ook voor de weemoedige schaduw die “No Heaven” over zijn omgeving werpt en de secondenwijzer zou kunnen doen stoppen met tikken -- “Darkness I need you, to get someting started” mompelt hij, en je gelooft hem op slag. Wat een versie had er niet op Will Oldhams cover-e.p. Ask Forgiveness kunnen of moeten staan. Het zoetzure “When The Mourning Comes” overstijgt de middelmaat door een schouderkloppende banjo en treffende backing vocals van Karla-Thérèse Kjellvander.

Helaas staan er op deze plaat ook weer een paar schoonheidsfoutjes: bij het begin van “The Road” vrees je even per ongeluk op een plaat van Milow beland te zijn en de countrypop van “Two Souls” (niet toevallig de single) klinkt iets te afgelikt, terwijl je hoort dat er meer in dat nummer had gezeten. Toch zijn er minder nummers die uit de toon vallen dan op de voorts even ijselijk mooie voorganger Faya -- wie verleid werd door de hoes, heeft hem misschien meegegrist uit de Fnac-soldenbakken ergens hier te lande, al was het maar voor een nummer als “Drunken Hands” (weer een uitgestoken hand naar Springsteen en weer met een heerlijk dartele piano) en “Drag The Dirt In”.

I Saw Her From Here … is zonder twijfel de beste plaat van Kjellvander tot dusver. Ze maakt andere seizoenen dan de herfst overbodig en overklast landgenoot José Gonzalez op alle fronten. Wie altijd op zoek is naar bloedmooie muzikale parels -- en wie van u die dit nu leest, is dat niet -- zal in deze schemerzone tussen americana en het singer-songwriterschap de donkere parels voor het rapen vinden.

E-mailadres Afdrukken
 
Christian Kjellvander
Startracks / http://www.christiankjellvander.com/
www.christiankjellvander.com

Advertentie
Banner
Advertentie

TEST