Banner

Rage Against The Machine

Live At The Grand Olympic Auditorium

Jan Bleyen - 22 december 2003

Niet alleen één van de beste en interessantste bands van de jaren ’90, maar ook één van de beste rock live-acts ooit, dat is Rage Against The Machine. Drie jaar na hun betreurde split laten ze nog een laatste keer zien waar ze goed in waren: geen afgelikte Best Of-uitgave, maar een ramstoot van een live-album.

Net als een ’Best Of’ ruikt een postume live-release altijd een beetje naar cash-in, maar dat zal ons deze keer worst wezen. Rage Against The Machine heeft wat ons betreft ten tijde van hun post-debuut platen Evil Empire, Battle of Los Angeles, en Renegades nooit gekregen wat het verdiende. Live at The Grand Olympic Auditorium is een registratie van de laatste Rage-optredens ooit op 12 en 13 september 2000.

Qua emotionele draagwijdte kunnen de opnames dus zeker tellen, en qua tracklist ook: een vrij evenredige greep uit de vier studioalbums die — met uitzondering van de tracks uit Renegades — de meest spetterende nummers de gehele catalogus omvat. Van het laatstgenoemde coveralbum hadden we graag "Renegades of Funk" en "How I Could Just Kill A Man" gehoord in plaats van "I’m Housin’" en "Kick Out The Jams".

Soit, een dikke 70 minuten Rage Against The Machine dus, en dat betekent evenveel minuten waanzinnig agressieve raps van Zack de la Rocha, eenvoudig maar overtuigend drumwerk van Brad Wilk, strak gebas door professionele MTV Awards—verstoorder Tim Commerford, en onnavolgbare gitaarnoise van tovenaar Tom Morello. "All sounds made by guitars, bass, drums, and vocals", inderdaad, hét Ragelabel met een flinke mep er bovenop. Materiaal zat om de aankomende jeugd duidelijk te maken dat ze een paar jaren te laat geboren zijn.

Toppers zijn en blijven opener "Bulls On Parade", klassiekers "Killing In The Name" en "Bombtrack", "Sleep Now In The Fire" (jongens, die riff!), "Guerilla Radio", "Know Your Enemy", basbeest "No Shelter", en furieuze afsluiter "Freedom". Stuk voor stuk nummers die je bij de strot tegen de grond smakken en waarmee Rage de jeugd een geweten probeerde te schoppen, al dan niet met succes.

Daarom is Live At The Grand Olympic Auditorium meer dan een Live-Best Of. Het is een testament van een band die niet alleen muzikaal de wereld veranderd heeft, maar het hele rockgebeuren bij momenten terug dat rebelse, gewetensvolle, anti-autoritaire tintje gegeven heeft, tegen de vervlakking en politieke braafheid van MTV in. Integriteit heet zoiets, en die is er met deze liverelease niet op achteruit gegaan. Net de onopvallende productie, de alles-of-niks-attitude van elk Rage-optreden, en het rechttoe rechtaan karakter van het hele project draagt daartoe bij, en dat missen we wel een beetje bij Audioslave.

Wie Rage Against The Machine al eens live gezien heeft, gaat die ervaring ongetwijfeld boven deze cd-registratie plaatsen, en daarom is er ook een dvd-versie van Live At The Grand Olympic Auditorium: kwestie van de onwetenden ook een glimp van die magie mee te geven. Morello zien rondspringen, samen met het speeksel van Zack de la Rocha, het is een ervaring op zich, en dat gemixt in een uitstekend 5.1 surround geluid.

Toch wringt hier enigszins het schoentje want die beelden hadden we eigenlijk al bij machte van de The Battle Of Mexico City-dvd. Of de gekte van een werkelijk daverend, revolutierijp Mexicaans publiek (en vooral de chemie die dit bij de band teweegbrengt) te evenaren is door deze laatste concerten in Los Angeles is nog maar sterk de vraag. De setlist verschilt overigens maar miniem.

Voor wie The Battle Of Mexico City daarentegen (nog) niet in zijn bezit heeft, is de Live At The Grand Olympic Auditorium-dvd zeker geen overbodige luxe. De rest van de algehele bevolking raden we de cd dubbel en dik aan. Je haalt er alvast een doos muzikale granaten mee in huis, viva la revolución!

E-mailadres Afdrukken
 
Rage Against The Machine
Epic / http://www.ratm.com
www.ratm.com


Advertentie
Banner
Advertentie

TEST