Banner

Karate

Some Boots

Vincent Debonne - 12 mei 2003

Hoera bekeerlingen! Karate heeft nog eens een nieuw album uit. Onwetende heidenen kunnen zich met deze Some Boots laten overtuigen van het kunnen van de drie Bostonians.

Na het wat meer experimentele tussendoortje Cancel/Sing presenteren de drie Karate-kids met Some Boots hun nieuwe langspeler. Unsolved (2000) was van een dermate hoog niveau dat je je als luisteraar stilletjes afvroeg of ze zo’n tour de force nog eens konden overdoen.

"Original Spies" laat horen dat er niet al teveel veranderd is bij Karate. Bij andere bands zou men een creatieve flauwte vermoeden, niet zo bij Karate. De groep volgt immers geen gemakzuchtige formule, maar heeft na een vijftal albums een eigen geluid gecreëerd dat nog steeds weet te boeien. Een sterke beheersing van de instrumenten wordt gekoppeld aan inleving en emotie, waarbij beide elkaar in evenwicht lijken te houden: geen technische egotrips, maar ook geen genante emo-aanstellerij. In plaats van de alomtegenwoordige korte riff kiest gitarist/zanger Geoff Farina eerder voor pakkende akkoorden, wat de songs een open en volgbaar karakter geeft. De verbluffende gitaarsolo’s demonstreren het technische kunnen van Farina: vingervlug en snijdend, maar op andere momenten ook relaxed en jazzy. Bassist Jeffrey Goddard en drummer Gavin McCarthy zijn echter niet minder prominent aanwezig. Met hun precieze timing en smaakvolle afwerking is de ritmesectie beslist even boeiend als het gitaarwerk.

Hoewel ze afklokken om en bij de 7 minuten, luisteren de prima eerste drie songs vlot weg. Het daaropvolgende "South" — strategisch net voor het midden van de plaat gezet — vergt door het wat improvisatorisch karakter iets meer moeite van de luisteraar. "In Hundreds" wisselt nerveuze en luide passages af met gecontroleerde partijen. Met "Airport" en "Baby Teeth" wordt weer ingehaakt op de sfeer van de drie eerste nummers, alsof men de luisteraar wat rustpauze gunt om dan "Corduroy" in te zetten, een heerlijke sleper van een song. Het nummer gaat licht bedeesd van start, maar groeit uit tot een vette bluesrocker, compleet met jankende gitaarsolo en brommende baslijn, om dan weer even ingetogen te besluiten. Vinyl gebruikers wezen trouwens gewaarschuwd, de song verschijnt niet op de LP versie van het album - er was simpelweg geen plaats meer. "Remain Relaxed" is de korte en bedaarde afsluiter van Some Boots.

De bekeerlingen hoeven dus niet te wanhopen, want Karate heeft weer een heel goed werkstuk afgeleverd. Een tikje avontuurlijker en gevarieerder dan de vorige plaat, en soms wat meer inspannend. Voorlopige heidenen weten bij deze dat een parel hen opwacht bij de platenboer.

E-mailadres Afdrukken