Banner

Katy B

Little Red

8.0
Philippe Nuyts - 07 februari 2014

Wat moet het fijn leven zijn als je Katy B bent: een 24 hour party girl die niet alleen het gat van haar lijf danst, maar ook alle melancholie en zorgen uitzweet op de dansvloer. Voor oppervlakkigheid is er geen plaats op haar platen: drie jaar na haar debuut bevestigt Kathleen Brien dat ze een van de opwindendste en meest authentieke popartiesten van het moment is, die diepgang en zelfs ontroering niet schuwt.

On A Mission mocht zich in 2011 dan wel aan de post-dubstep van James Blake en Jamie Woon vasthaken, drie jaar later klinkt de plaat nog steeds alsof ze amper gisteren is gereleaset. Dat zegt iets over haar schrijftalent. Want ze schrijft, ja, giet dansmuziek in songs, zoekt naar de emoties achter dansvloereuforie. En die vindt ze, vooral bij zichzelf. Katy B mikt op hoofd, hart en huppelende benen, nestelt zich perfect tussen underground en mainstream. En dat alles met de ongedwongenheid van een meisje wiens blik je op een dansvloer tussen de Kempen, Londen en Ibiza kunt kruisen.

Dat is Katy B nog steeds op Litte Red, maar ze is drie jaar ouder. En dat laat zich horen: het ietwat naïeve meisje is zelfverzekerder geworden, met een cool die echter nooit vloekt met haar nog blotere kwetsbaarheid. Orgelpunt daarin is de hartenkreet “Crying For A Reason”, dat middels elektronische drums en trance-invloeden opbouwt tot een van de pakkendste disco-anthems van de afgelopen jaren. Robyns “Dancing On My Own” moet die troon voortaan delen. Met “Crying For A Reason” scoort Katy B trouwens een fenomenale hattrick: andere, zwoele, voorlopers “5 AM” en “Aaliyah” legden de lat voor haar tweede plaat eerder al hoog. Het eerste een beat so sick, a tune so ill waarin Brien worstelt met eenzaamheid en ontlading na een koortsige clubnacht, het tweede een heerlijk onderkoeld duet met Jessie Ware over vrouwelijke rivaliteit op de dansvloer. Een woord: popperfectie.

Dat trio past naadloos in een treintje van vijf songs die Little Red op de koers van een moderne klassieker zetten: openingsnummer “Next Thing” zet de bakens uit, duwt u tussen lasers en stroboscopen de verzengende club in die Litte Red blijkt te worden. Katy B klinkt meteen ook drie jaar ouder. “I Like You” vertaalt een subtiel verleidingsspel van afstoten en aantrekken in pompende dancepop. Het is even naar adem happen hierna, en dat doet Brien zelf ook.

Het tempo gaat immers naar beneden en Katy B slaat aan het stoeien met r&b en dancemuziek uit de jaren negentig. “Everything” doet wel héél hard denken aan “Show Me Love” van Robin S en krijgt met moody synths de allures van een nostalgietrip. Met songs als “All My Lovin’” nestelt ze zich ergens tussen AlunaGeorge (met minder edge maar consistenter) en, niet toevallig, Jessie Ware. Brien -- afgestudeerd aan dezelfde vermaarde Brit School als Adele, weet u nog -- is ook als zangeres gegroeid en plant met uitgekiende zanglijnen de songs met vleeshaken in het geheugen.

Little Red onderscheidt zich halverwege door een spaarzame sound, geen opgefokte blips en beats, geen overstuurde productie. Net zoals ze inhoudelijk de clichés van sloten Bacardi en champagne vermijdt, en hartkloppingen boven hormonen verkiest. Een verademing. De melodieën staan centraal, al halen die het niveau van de eerste twintig minuten niet. Tot het sexy “Sapphire Blue”, over alles en iedereen vergeten bij dat eerste oogcontact tussen de flikkerende laserlichten, een wederom uitstekend slottrio aankondigt. Slotnummer “Still” is weer een ijzersterke ballad, “Emotions” kon zo maar het nieuwe anthem van Tomorrowland zijn, met trance die op het eerste gehoor weliswaar op elke kermisfuif te horen is. Maar net daar maakt Katy B het verschil: met grandioze strijkers worden er extra lagen aangeboord en een goedkope climax die tot hersenloos op en neer hossen oproept, komt er niet. Daarvoor zijn de elektronische drums te gesofisticeerd.

Katy B is nog steeds On A Mission: verdieping en gelaagdheid aanbrengen in dancepop, blips en beats ondergeschikt maken aan de melodie. Emoties belichten die op de dansvloer onbelicht blijven. Zonder poses die de Rihanna’s van vandaag etaleren als inpakpapier rond een lege doos. Katy B zet haar voet naast Robyn. Dit zijn Confessions On A Dancefloor van de echte Queen Of Pop van het moment.

E-mailadres Afdrukken
 
Katy B
Rinse / Sony
www.katybofficial.com

Recensies:
On A Mission

Live:
Katy B

Advertentie
Banner
Advertentie

TEST