Banner

Date Palms

The Dusted Sessions

7.5
Nout Van Den Neste - 26 juli 2013

Toegegeven, wij hebben een voorliefde voor Americana en het zal misschien ook daaraan liggen dat wij zo geïntrigeerd waren door een album als The Dusted Sessions. In zeven instrumentale nummers creëert Date Palms zijn eigen, fictieve landschap, uitgestrekt en mysterieus als de verlatenheid van een rode woestijn ergens in Arizona net voor de avond valt.

alt

Date Palms is tegenwoordig een kwintet onder leiding van Gregg Kowalsky en Marielle Jakobsons. Meer dan viool, slide gitaar, wat keyboards en een zoemende bas hebben ze niet nodig om hun dromerige impressionistische composities vorm te geven, of beter gezegd, zorgvuldig uit stilte uit te houwen als sculpturen uit rotsen. Het doet denken aan de beste films van John Ford of soundtracks als i>Dead Man van Neil Young of Paris, Texas van Ry Cooder, platen die, net zoals de bijbehorende films, het Amerikaanse (muziek)landschap echoën, in vraag stellen en vervormen.

Dat geldt ook voor opener “Yuba Source Part I”, duidelijk in Amerika gesitueerd: de Yuba is een rivier in Californië van groot historisch belang ten tijde van de Gold Rush en in wiens vallei verschillende Indianenstammen woonden en vervolgens uitgeroeid werden. Een eenvoudig, vertraagd bluesmotief wordt doorheen het nummer en de twee aanverwante tracks “Yuba Source Part II” en “Yuba Reprise”, herhaald en vervormd. De drie delen meanderen, dreigen en zinderen als de rivier zelf doorheen de eerste helft van de plaat.

Het meest indrukwekkend van deze drie is de opener, “Yuba Source Part I”, waar een Neil Young-achtige Crazy Horse-gitaar enkele riffs mag spelen die de vredige, zinderende klanken van keyboards en viool wat meer cachet geven terwijl aan het einde echo’s van stemmen het nummer de diepte van een met sterren bezaaide hemel geven. Tussen die drie “Yuba”-tracks staat “Six Hands To The Light”, niet meer dan wat basdrones en keyboard-effecten, wat verloren: wij hadden eigenlijk graag de drie “Yuba”-nummers na elkaar gehoord. Zoals de allerbeste ambient is het ook hier meeslepend hoe de basismelodie constant veranderd en muteert.

De tweede helft van de plaat is iets dynamischer en gevarieerder, met name “Night Riding The Skyline”, let op die prachtige intro van keyboards en Kowalsky’s treurige viool, met zijn over zijn eigen voeten struikelende drum, een repetitief keyboard-patroon en een dreigende gitaar. Het doet denken aan het beste van psych- en progrock als Earth of hier en daar zelfs het meest psychedelische van Pink Floyd. Ook “Dusted Down” klinkt steviger dan het werk op de eerste helft dankzij een kloeke bas.

”Exodus Due West” mag als een koele bries aan het eind van een warme zomerdag het album sterk afsluiten met een zachte, etherische fluit, subtiele baslijntjes en vreemde, retro-futuristische keyboard-effecten die eigenlijk niet hadden gehoeven, wij waren al lang overtuigd. The Dusted Sessions is dan ook een sterk album van een beloftevolle groep. Hier en daar misten wij nog wat cohesie, maar het is indrukwekkend hoe casual en subtiel dit complexe album op het eerste gehoor klinkt. Date Palms schrijven liedjes voor verdwenen of fictieve landschappen en plaatsen, ze hebben een wijds klinkende, innemende soundtrack geschreven voor een film die simpelweg nog niet is gemaakt.

E-mailadres Afdrukken
 
Date Palms
Thrill Jockey / 2013
www.datepalmsofpsalms.com

Advertentie
Banner
Advertentie

TEST