Banner

Kavinsky

OutRun

6.0
Erwin Knieper - 21 maart 2013

Er is leven na de dood. Het staat je vrij de term “leven” in te vullen zoals je dat zelf wil, maar als we Kavinsky moeten geloven, komen we na de dood terug als zombies. Vergeet de rottende, spookachtige figuranten uit Michael Jacksons “Thriller”. In de zombie-apocalyps according to Kavinsky dragen we na de dood allemaal designeroutfits en mogen we allemaal plaats nemen achter het stuur van een zelfdestructieve, vuurrode Ferrari Testarossa.

Vincent Belorgey, de man achter Kavinsky, weet hoe hij de media moet bespelen. Het verhaal van de jongeman die in 1986 stierf in een auto-ongeval en als zombie terugkeerde, is niets meer dan een handig excuus om te kunnen werken met een alter ego; of in dit geval, een fantoompersonage dat niet gebonden is aan de gangbare sociale conventies. In tegenstelling tot de genregenoten van Daft Punk of The Bloody Beetroots, verschuilt Belorgey zich tijdens optredens niet achter het masker van zijn tweede ik. De haast filmische muziek die de Fransman met OutRun op de wereld loslaat, wordt echter wel beleefd vanuit het perspectief van Kavinsky.

De eerste volwaardige plaat van de Franse knopjeskunstenaar laat zich dan ook best beschrijven als een elektronische soundtrack waarbij je de beelden zelf mag verzinnen. De plaat is in feite een samenraapsel van tracks die eerder al op verschillende EP’s verschenen, maar nu pas een duidelijk geheel vormen. In het openingsnummer “Prelude” gaat Kavinsky in op zijn eigen ontstaansgeschiedenis. Het verhaal dat Belorgey probeert op te hangen gaat van start met een onheilspellende stem waarvan het dreigende karakter onderstreept wordt door de diepe bas en de snijdende synthesizertonen. In “Blizzard” en “Protovision” neemt de vuurrode Testarossa uit de inleiding je mee voor een donkere rit over de meeste begaanbare paden van de house. Het donkere karakter van de plaat wordt voor het eerste gebroken in “Suburbia”. De betonnen elektronische jungle die in het nummer opduikt zoeft vrolijk voorbij terwijl de patser achter het stuur het woord krijgt. “My Testarossa/Same colour as Mars/Buckle up/You’re riding with a star”, zingt het personage dat Belorgey voor zichzelf creeërde.

In “Testarossa Autodrive” wordt het gaspedaal helemaal ingedrukt. De opzwepende loops vliegen je om de oren en lijken te suggereren dat de patser gebukt gaat onder het gebruik van verboden middelen. Na een pompend ritje door de stad is het met “Nightcall” tijd voor een sensuele booty call. Kavinsky verlaagt het tempo aanzienlijk en maakt van het nummer een onsterfelijke loungeklassieker geboren voor het witte doek. Het nummer kreeg een prominente rol in Drive, de cultfilm met Ryan Goslin, en doet je afvragen of de prent niet verzonnen werd als promotionele stunt voor het nummer. Met “First Blood” en “Roadgame” bouwt Kavinsky verder aan een einde dat je het eerste deel van het album doet herbeleven. De dreigende toon steekt opnieuw de kop op en de hoge, naar plastic smakende tonen imiteren strijkers die lijken aan te geven dat het hoofdpersonage problemen mag verwachten. Een echte climax blijkt echter uit; zeker wanneer “Endless” het einde van het album aankondigt.

Op de keper beschouwd, krijg je met OutRun een album voorgeschoteld dat er op voortreffelijke wijze in slaagt een filmische sfeer te creëren waarbij de luisteraar moeiteloos zijn eigen scenario kan bedenken. Los van de poppy eighties vibe -- je ziet het strand uit Miami Vice zo voor je -- gaat het album echter gebukt onder een erg repetitief geluid dat het album in twee hoofdstukken verdeelt. Enerzijds zijn er de muzikale hoogtepunten aangedreven door aanstekelijke loops en opzwepende ritmes, anderzijds haalt de nadrukkelijk aanwezige en zelfs hypnotiserende bastoon regelmatig de vaart uit het album. Het resultaat is een plaat die op een evenwichtige wijze schippert tussen house, electro en lounge maar die tegelijkertijd erg campy aandoet, mede door het opvoeren van een overbodig personage dat weinig aan het geheel toevoegt. Hoe fris de zombie ook voor de dag komt, hier zit duidelijk een reukje aan…

E-mailadres Afdrukken
 
Kavinsky
Record Makers / 2013
www.myspace.com/kavinsky

Advertentie
Banner
Advertentie

TEST