Banner

Karma to Burn

V

7.0
Sytske Boone - 15 juni 2011


Napalm, 2011
Rough Trade Benelux

Vreemde vogels, het trio muzikanten dat zichzelf als Karma to Burn lieten dopen. Op foto's zien ze er steevast verwaaid, slordig of ronduit gedrogeerd uit. En dat terwijl de muzikanten hun drugsperikelen (min of meer) opgelost hebben na een aantal jaren van stilte. Misschien ligt het aan de muziek zelf: het vormt een lange, hypnotiserende trip. Wie heeft nu eenmaal geestverruimende middelen nodig met een album als 'V'?

Ritmisch spelen en vettige riffs staan opnieuw centraal op de groovy vijfde langspeler. Zo centraal dat koning gitaar de herkenningsmelodieën gretig opeist en ieder prutszanger met een schop in de kont de deur wijst. De instrumentale stoner rock die het oplevert is origineel maar droog als een woestijn. Toch glijdt het met groot gemak de gehoorgang in. De niet voor de hand liggende aanpak bezorgde de band Karma to Burn al een bescheiden succes. De stevige cultstatus van de groep is blijven voortbestaan tot op de dag van vandaag.

Ooit startte de band nochtans met een gezongen album. De prominente plaats van de stem was vooral de 'schuld' van het toenmalige label Roadrunner. Een contract lag in 1997 binnen handbereik op voorwaarde dat de band vliegensvlug een zanger zocht om over de muziek te draperen. Een dilemma voor de groep. Ofwel de deal laten varen om volledig de eigen zin door te blijven drijven, ofwel ingaan op het aanbod dat een buitenkans was, ondanks de opgelegde commerciëlere koers. Bij de opvolgers werd de vocalist uiteindelijk radicaal verbannen. Het maakte Karma to Burn een unieke must hear in het genre. Op de nieuwste release zijn echter drie gezongen nummers binnengeslopen.

De bandleden zijn het nog altijd gewoon om te focussen op boeiende (bas)gitaar- en drumpatronen, wat je ook duidelijk hoort op het album. De instrumentale stukken garanderen een dikke portie stomende stonercharme. Elke track beschikt over één of meerdere grommende riffs die de nekspieren duchtig losmaken en de luchtgitaar uit het niets tevoorschijn toveren. Vooral als zomerplaat tijdens een hittegolf vormt 'V' een remedie tegen de oververhitte lusteloosheid.

De plaat had echter een stuk beter kunnen uitdraaien. Met Dave Grohl als liefhebber die zijn studio 606 beschikbaar stelde voor de opnames, zou je een afgelikte sound verwachten. Spijtig genoeg is de productie eerder droogjes uitgevallen en soms wat te vlak. Ergens past dat wel bij het woestijngeluid van het album, aan de andere kant vervliegen sommige instrumenten net iets te veel naar de achtergrond. Bij de gezongen tracks schort er zeker iets aan het geluid. De stem van Daniel Davis (zoon van Dave Davis van The Kinks) is veel te ver naar achteren gemixt. Spijtig, want de kerel beschikt over een strot die de nummers het cachet van Wolfmother's beste creaties bezorgt.

Met een ontdekking als Davis kunnen we geloven dat Karma to Burn in de toekomst meer echte songs met zang zou willen schrijven. Instrumentaal hebben ze al heel wat vooroordelen overwonnen (te saai, eentonig, niet melodieus of boeiend genoeg), de tijd is misschien rijp om te tonen dat ze ook in een meer traditionele aanpak uitblinken. 'Jimmy Dean' is daar al een goed voorsmaakje van. Een simpel maar doeltreffend nummer dat erg lekker moet klinken tijdens een barbecue onder vrienden.

Afsluiten doet het trio opvallend met de Black Sabbath cover 'Never Say Die'. Die keuze slaat niet met verstomming. Stoner rock is nu eenmaal grotendeels gebaseerd op de hardrock van de jaren zeventig. Met als belangrijkste boegbeeld? Juist, Black Sabbath. De uitwerking is echter perfect gemodelleerd naar het groepsgeluid en lijkt wel een eigen creatie. Wij houden van coverversies die niet klakkeloos het origineel kopiëren maar een eigen inslag tentoonspreiden.

De vijfde plaat van deze Amerikaanse rockers is samengevat ideaal om de hitte te trotseren, een gespierde stierennek te kweken en in hogere sferen te belandden op een goedkope en volstrekt legale manier. Draai de volumeknop wijd open en het vlakke geluid valt amper op. De plaat van het jaar wordt 'V' hoogstwaarschijnlijk niet. Een van dé platen voor de zomer daarentegen, graag.

Karma to Burn speelt op 17 juli op het Dour Festival.

http://www.k2burn.com
http://www.myspace.com/karmatoburn

E-mailadres Afdrukken
 
Karma to Burn
Napalm / 2011

Advertentie
Banner
Advertentie

TEST