Banner

Radiohead

The King of Limbs

8.0
Kristof Vande Velde - 09 maart 2011


XL, 2011

Er is al heel veel gezegd en geschreven over 'The King of Limbs'. De plaat wordt alom uitgespuwd maar veel meer nog bejubeld, een beetje zoals dat met de makers ervan al een tiental jaar aan de gang is. Het minste wat je over Radiohead kan zeggen, is dat ze zichzelf eens te meer talk of the town hebben gemaakt. Waar ze 'In Rainbows' vier jaar geleden voor een zelf te kiezen prijs digitaal aanboden, ligt het verrassingseffect nu niet in de prijs maar in het feit dat ze het album al een paar dagen na het wereldkundig maken ervan hebben uitgebracht. Een belangrijk verschil is dat 'In Rainbows' mocht genieten van een niet aflatende stroom aan superlatieven, terwijl de reacties bij 'The King of Limbs' wat minder hard van stapel lopen. Het album is dan ook een stuk minder evident.

Dat 'The King of Limbs' een goede plaat is, is het allerminste wat je van een band als Radiohead mag verwachten. Sinds de Britten 'The Bends' op de wereld hebben losgelaten, is Radiohead eigenlijk een beetje buiten categorie geweest. 'The King of Limbs' breit een interessant vervolg aan hun indrukwekkend oeuvre. Een uitdagend vervolg ook, want in tegenstelling tot 'In Rainbows', dat in zekere zin een krachttoer was gebruik makend van de verschillende facetten die de band al had getoond, horen we op 'The King of Limbs' nieuwe zaken. Het is een plaat met verschillende gezichten, al valt de veelvuldigheid aan drumcomputer en synths op, vooral in de eerste helft. Een aansluiting met hippere alternatieve elektronica ook, zoals die van Burial of Flying Lotus.

Het zijn slechts acht nummers en een goed half uur dat 'The King of Limbs' ons schenkt, maar neem maar van ons aan dat het een half uur well spent is. Opener 'Bloom' zet aan met een elektronisch bloementapijt in een hoog ritme, kenmerkend voor heel wat songs op deze plaat. Stem en melodie zweven in de beste Radiohead-traditie, waarbij de vocals naar het einde toe leuk in reverb vooruitlopen. Geen bom van een openingsnummer, dit 'Bloom', maar prikkelend is het zeer zeker. Het aansluitende 'Morning Mr Magpie' prikkelend noemen, is nogal een understatement. "You stole it all / Give it back" predikt Thom Yorke op een broeiend elektronisch ritme. Vooral wanneer de song even een pauze neemt om dan op de hoge tonen van Thoms falsetstem geleidelijk te versnellen en het leven in zich te laten sijpelen, gaat de plaat voor het eerst naar een hoogtepunt.

Met 'Little By Little' haalt Radiohead de rockinstrumenten van stal in een knappe song die op 'Hail to the Thief' had gepast, al bewaart de band het beste voor later. Eerst is er nog 'Feral', de minst melodieuze song, maar ook de meest opwindende, met een verslavende grootstadblues zoals we die van een Burial kennen en een hoofdrol voor de bas en drums van Colin Greenwood en Phil Selway. Maar het culminatiepunt uit zich in de vorm van 'Lotus Flower' en 'Codex'. Single 'Lotus Flower' combineert de straffe ritmesectie die we al hoorden met een heerlijke melodie en een fantastische zanglijn. 'Codex' is dan weer een bloedmooie pianoballad, eentje zoals enkel Radiohead er kan maken, al staat het nummer stilistisch een eind van de rest van 'The King of Limbs' verwijderd. Het is de enige song waar je onmiddellijk voor valt en niet verwonderlijk de meest toegankelijke.

'Give Up the Ghost' brengt zowaar een akoestische gitaar naar de voorgrond in een knappe ballad gedomineerd door de woorden "Don't hurt me", die in een loop de ruggengraat van het nummer vormen. Het is een song die het vooral van melodie en sfeervolle zanglijnen moet hebben en die bitter weinig gemeen heeft met de eerste albumhelft. Afsluiter 'Separator' ten slotte - als we dan toch alle nummers overlopen - laat ons ietwat op onze honger zitten, al maken de wat speelse melodietjes van de tweede helft wat goed in een niet echt uitzonderlijke song.

Of 'The King of Limbs' het begin van een tweeluik is zoals her en der wordt gefluisterd en/of gehoopt, kunnen we niet zeggen. Dat het een sterke plaat is, die Radiohead- en muziekfans zullen omarmen, staat wel vast. Meer nog dan in het verleden is het een album dat tijd vergt, waarbij het vooral het spel met ritmes is, dat het tot een verslavend iets maakt. 'The King of Limbs' is geen plaat in de grootteorde van 'OK Computer', 'Kid A' of 'In Rainbows', maar toont ons een van de meest boeiende bands van de laatste kwarteeuw, die weigert stil te blijven staan.

http://www.radiohead.com

E-mailadres Afdrukken
 
Radiohead

Advertentie
Banner
Advertentie

TEST