Banner

Das Pop

Das Pop

8.0
Niels Mahieu - 05 oktober 2009


N.E.W.S., 2009

We horen het mijnheer pastoor nog zeggen: geduld is een schone deugd. Maar liefst vijf jaar zat de nieuwste Das Pop in de pijplijn. De groep slankte in die tijd af tot een trio (Tom Kestens en Lieven Moors vertrokken), versierde een internationale platendeal bij Ugly Truth, raakte die weer kwijt na een reorganisatie bij Sony, werd opnieuw een kwartet (drummer Matt Eccles voegde zich bij de groep) en tekende uiteindelijk een nieuw contract bij N.E.W.S.. De opnames lagen ondertussen al vier jaar in de kast, netjes afgemixt en geproducet door de broertjes Dewaele van Soulwax.

De hele historie werd al door menig muziekjournalist onder de loep genomen - al dan niet met het verhaaltje over Bent Van Looys groene broekje op Pukkelpop - maar wij hadden het toch liever wat meer over de plaat zelf gehad, want met 'Das Pop' is het weer smullen geblazen!

Het gesnoep begint al met het artwork. Vinyl is hip, jazeker, maar ondertussen is de wereld ook al enkele generaties rijker die platen vooral ophemelen omdat dat nu eenmaal moet van de hipperds.

En kijk: wat wil het toeval? Daar is Das Pop met een eerbetoon aan de eerste zilveren schijfjes die ooit in platenrekken werden gedropt. Geen kartonnen origami of mini namaakelpees dus, zoals er dezer dagen duizenden van de band rollen, maar een ouderwetse cd met een boekje met teksten, enkele prentjes en een schijfje met een tracklist en het compactdisclogo. Less is more; deze leuze moet ook in de opnamestudio's op de muren gegrift gestaan hebben.

De groep heeft naar eigen zeggen door de vele optredens en het terugvallen op de trioformule teruggegrepen naar de eigen basics. Geen 200 verschillende synthesizers en digitale effecten meer op 'Das Pop', maar instrumenten van snaren en vel, hier en daar aangelengd met een viooltje of een strategische vibrafoon. Vooral in de eerste nummers zorgt

'Das Pop' met die back-to-basics aanpak voor een ongekende energieboost. Het rollen van de bassen in 'Underground' en 'Fool For Love', de rechttoe rechtaan drums van 'You Don't Wanna Know' en 'Try Again' en het energieke tempo van 'Wings' en 'Feelgood Factors' geven 'Das Pop' dat tikkeltje rock-'n-roll dat we op 'I Love' en 'The Human Thing' wel eens meenden te missen.

'Girl Be A Man', 'Let Me In', 'The Last Thing' en 'September' bewijzen dan weer dat ze ook zonder het geraas een perfecte song in de vingers hebben. Maar of ze nu als een TGV vooruit walsen of zich verschansen in de meer sentimentele regionen van het muzikale spectrum, steeds slagen ze er in een herkenbaar gevoel over te brengen, niet in het minst door de subtiele verwijzingen naar muzikale invloeden uit de popgeschiedenis. Welke die invloeden dan allemaal wel zijn, laten we u natuurlijk liever zelf ontdekken.

'Das Pop' is een opgewekte popplaat, meestal scherp en snedig, met een uitgestoken middelvinger. Feelgoodmuziek, maar dan wel voor zij die weten wat het is met de kop tegen de muur te lopen.

'Das Pop' neemt het heft in eigen handen en weigert te worden meegesleurd door de stroom, een gevoel dat we in deze miserabele tijden wel eens durven te ontberen. Of zoals ze het in 'Wings' zelf trachten te verwoorden: "Nail wings onto my arms and watch me try spread them / Nail wings onto my arms and try to nail me down." Een hoopvolle 'fuck you' aan de dingen die je liever niet was tegengekomen, maar je uiteindelijk sterker hebben gemaakt. De vlucht van een getormenteerde ziel, richting een betere toekomst. Of een beetje het verhaal van 'Das Pop' zelf, dat na vier jaar eindelijk in de rekken ligt, ongetemperd door de grote boze platenwereld.

Volledig onbekend zijn de nieuwe nummers op 'Das Pop' natuurlijk niet. Vorig jaar al liet Das Pop het stomende 'Fool For Love' op de wereld los, gevolgd door 'Underground', en recent was er ook al 'Never Get Enough' als voorloper van de albumrelease. Als bonustrack krijg je op 'Das Pop' nog een geüpdatete versie van 'Feelgood Factors', dat eerder al op 'The Human Thing' te horen was, maar net zoals de rest van plaat frisser dan ooit klinkt. Ook wie Das Pop de voorbije jaren ergens live aan het werk zag, zal ongetwijfeld enkele lichtjes zien branden bij het beluisteren van dit album

De energie, de boodschap, het herkenbare popgeluid dat toch niet vervalt in kleffe clichés, 'Das Pop' was het lange wachten uiteindelijk meer dan waard. Maar wij hopen toch stiekem dat hun volgend meesterwerkje net iets minder lang op zich laat wachten.

Das Pop treedt op 10 oktober aan tijdens de TMF Awards in het Antwerpse Sportpaleis, speelt op 13 oktober in Het Depot in Leuven en op 16 oktober in Minnemeers (Gent).

www.daspop.com
www.myspace.com/daspop

E-mailadres Afdrukken