Banner

Radiohead

In Rainbows

10.0
Kristof Vande Velde - 12 oktober 2007


Eigen beheer, 2007

Lees de Radiohead-special!


Bent u ook wakker gebleven of op een ontiegelijk vroeg uur uit uw nest gekropen om de magische link in uw inbox te vinden die enkele minuten later de eerste tonen van Radioheads al dan niet kosteloze zevende studioalbum mogelijk maakte? U bent niet alleen. Het is bijzonder lang geleden dat de hele wereld in dezelfde richting keek van één enkele release. Deels omdat het Radiohead is, deels omdat ze ons nog nooit zo lang op een vervolgplaat hebben laten wachten en deels vanwege de bijzondere formule waarbij je zelf je prijs voor je mp3's bepaalt of opteert voor de all-in-box en daar 40 pond voor neertelt. Het is geen poging om de muziekindustrie een loef af te steken - Radiohead zal zich binnenkort opnieuw aansluiten bij een label dat de plaat begin volgend jaar in de rekken moet leggen - maar eerder een experimentele manier om hun muziek gelijktijdig en zo snel mogelijk uit te brengen. Het is bovendien een aanzet om geïnteresseerden te laten nadenken over de waarde van muziek vandaag. Was 'In Rainbows' een stap terug geweest, de non-believers hadden een reden om eens goed met deze methode te lachen. Nu hun zevende beter blijkt dan 'Hail To The Thief', kunnen ze zwijgen of oprotten.

In tegenstelling tot een plaat als 'Amnesiac' bevat 'In Rainbows' geen enkel nummer dat de omschrijving 'middelmatig' verdient. In tegenstelling tot datzelfde 'Amnesiac' kent deze Radiohead geen ultieme topper in de grootteorde van 'Pyramid Song' of 'Paranoid Android', al staat een song als 'Reckoner' niet ver daaronder. 'In Rainbows' is met andere woorden een kwalitatief coherente plaat waarbij enkel een onderscheid te maken valt tussen goed, heel goed en héééél goed. De nummers die hier iets minder zijn ('15 Step', 'Weird Fishes/Arpeggi', 'Faust Arp' en 'House Of Cards') krijgen deze status omdat de overige songs er beter in slagen perfectie te benaderen maar zouden op elke doorsnee rockplaat een verademing zijn geweest. Hoe zijn ze er toch weer in geslaagd?

Echte fans hadden al een beeld van deze nummers omdat ze behalve 'Faust Arp' stuk voor stuk in het verleden live zijn gebracht. Een aantal kreeg een nieuwe naam opgespeld. Zoals 'Nude', dat al een jaar of tien bestaat en voorheen 'Big Ideas' heette, gezien de meest opvallende woorden "Don't get any big ideas, they're not gonna happen" niet eens zo vergezocht. Zoals de geciteerde lyrics verraden, hangt de typische Radioheadmelancholie wederom over het gros van de songs als smog over de stadskern van Mexico City, iets waar de meeste liefhebbers alleen maar tevreden over zullen zijn. Het trage en statige 'Nude' behoort beslist tot het toplaagje van deze release, vervalt nergens in makkelijke pathetiek en is een ballad waar veel bands alleen maar kunnen van dromen. Hetzelfde geldt voor 'Videotape', nog zo'n melancholie-injectie, ditmaal op piano, die in een mum van tijd de iets diepere krassen in uw ziel bereikt. Gezien het belang van elektronica en percussie en het betrekkelijke hoge ritme iets minder prominent donkerkleurig is het buitengewone 'Reckoner', nog maar eens een speeltuin voor de zo geliefde en evenzeer gehate stem van troubled child Thom Yorke.

Als je 'In Rainbows' muzikaal in het perspectief van de voorgaande platen stelt, is 'Hail To The Thief' de meest correcte vergelijking, al komen er elementen terug die onmiddellijk aan eerdere albums doen denken. Zo heeft de sterke rocker 'Bodysnatchers' heel wat van 'The Bends' en 'OK Computer', iets waar de vette riffs van Jonny Greenwood uiteraard toe bijdragen. Ook 'Jigsaw Falling Into Place' is een in de rocktraditie gevormde song, zij het eerder verwant aan 'Hail To The Thief'. Het nummer wordt sterker naarmate het langer wordt, iets wat Radiohead wel vaker overkomt en hier enkel met 'Weird Fishes/Arpeggi' een tegenvoorbeeld kent. Nauw verbonden aan de haast heilig verklaarde elektronica van 'Kid A', alsook aan Thoms soloplaat The Eraser is opener '15 Step'. Aanvankelijk weinig nieuws onder de zon maar in de tweede helft, met zijn verfrissende samples toch weer gevaarlijk lekker.

Een regenboog telt zeven kleuren en toeval of niet, met hun zevende release voldoet Radiohead aan de torenhoge verwachtingen. Zeven sterren is 'In Rainbows' nu ook weer niet waard, 'OK Computer', 'Kid A' en 'The Bends' staan nog een trapje hoger, maar desondanks staat vast dat Radiohead er nog maar eens is in geslaagd een album te maken dat de geschiedenis zal ingaan als een van de beste van zijn jaar én dat binnen een kwarteeuw nog zal gekocht worden. Gaat 'In Rainbows' in de richting van een klassieker? Laten we dat nog even afwachten. Het ziet er goed uit voor het vijftal uit Oxford. Nu nog gratis én legaal te downloaden, volgend jaar op uw favoriete podium.

'In Rainbows' is hier gratis en volkomen legaal downloadbaar.

E-mailadres Afdrukken
 
Radiohead

Advertentie
Banner
Advertentie

TEST