Banner

Rasputina

Oh Perilous World

7.0
Tom De Moor - 29 juli 2007


Filthy Bonnet Recording Co, 2007

Melora Creager is het typische cult-icoon: wereldberoemd bij die kleine schare trouwe aanhangers, maar over het algemeen nog steeds de bron van menige opgetrokken wenkbrauw in muzikale discussies. Na Nirvana's 'In Utero'-tour, waarbij ze als celliste werkzaam was, richtte ze met Rasputina een gesmaakt celloproject op met als beknopt manifesto: mannen noch gitaren toegelaten. Het debuut 'Thanks For The Ether' was een wonderlijk zonderlinge plaat die baadde in een sfeer van magisch maanlicht. Vier platen, enkele personeelswissels en omschakelingen van label later is de grondwet van Rasputina al aangepast. Met drummer Jonathan TeBeest heeft Craeger dan toch een dosis testosteron aan haar zijde toegelaten - hoewel zij binnen dit project overduidelijk de broek blijft dragen - en sporadisch kunnen we zelfs al de aanwezigheid van een gitaarpartij ontwaren. Edoch, niet gevreesd: deze aanpassingen van de spelregels maken allerminst dat Rasputina meer binnen de lijntjes is gaan kleuren.

'Oh Perilous World' bevestigde deze these al vanaf de voorstelling van het strakke concept, een tweevoudig concept zelfs in dit geval. Enerzijds omvat de voornaamste verhaallijn van het album de historie van Mary Todd Lincoln, de koningin van Florida, die zich als voorvechtster van de revolutie opwerpt na victorie gekraaid te hebben in een zeppelinoorlog maar nadien geen gladde regeringswijze vindt. Daarnaast zit er ook een meer hedendaagse inspiratiebron achter de titel. In plaats van de blik exclusief op het verleden te richten, besefte Creager namelijk dat het huidige reilen en zeilen eigenlijk even bizar klinkt als de anekdotes die ze uit een duister verleden oprakelde. Zodoende zijn verschillende tracks op 'Oh Perilous World' ook gebaseerd op artikels die ze tijdens de twee jaar van het schrijfproces in de nieuwsrubrieken tegenkwam. Beide verhaallijnen kunnen natuurlijk ook overlappen: 'Choose Me For Champion' is bijvoorbeeld een vrije vertaling van een Osama Bin Laden-speech die even goed in de mond van onze fictieve leidster gelegd zou kunnen worden.

Tegenstanders van conceptplaten kunnen op beide oren slapen: ondanks de vooraf genoemde narratieve niveaus is de plaat geen geforceerde schijnmusical geworden. Het overkoepelende verhaal wordt slechts anekdotisch opgevolgd, waardoor het pad van de onwetende niet door hindernissen bezaaid zal zijn. Integendeel zelfs: na het lezen van de bio hadden we op iets meer terugkoppelingen naar het verhaal gehoopt. Gelukkig wordt veel goedgemaakt door de nog steeds uiterst spitsvondige lyrics, die bol staan van zaligmakende krankzinnigheden als "The walls of oppression and humiliation cannot be demolished except in a rain of boomerangs". Meer waanzin is te vinden in de stapsgewijze beschrijving van de proef om een ei al zwemmend te transporteren om zodoende uit te maken wie de nieuwe koning wordt ('Oh Bring Back The Egg Unbroken').

Muzikaal is het recept ondertussen wel wat gewijzigd. Natuurlijk horen we tussendoor nog steeds die vintage Rasputina-nummers, zoals de inleiding '1816, The Year Without A Summer', waarbij de dulcimer de strijkers vergezelt, en de prachtige duaalcompositie 'A Retinue Of Moons / The Infidel Is Me', die stem en cello opnieuw als absolute hoofdpersonages laat opdraven met alle verdere aanwezigen in een puur ondersteunende rol. Waar de vorige albums eerder naar een totaalbeeld streefden, springen hier wel meteen enkele opmerkelijke nummers in het oog. 'Child Soldier Rebellion' grijpt terug naar de hofliederen uit de renaissance, 'Choose Me For Champion' en een geweldig 'Draconian Crackdown' vormen dan weer het meest rockgerichte werk dat de groep al op plaat neerzette. In deze tracks neemt de elektrische gitaar de rol van eerste viool op zich, dewelke bij momenten a staccato bespeeld wordt als ware het een cello; een uiterst geslaagde vondst.

Spijtig genoeg ook enkele bloopers in de zoektocht naar afwisseling: 'Cage In A Cave' en 'Incident In A Medical Planet' zoeken naar een meer burlesk geluid, maar klinken daardoor angstaanjagend sterk als het meer recente werk van Sophe Lux. 'The Pruning' poogt dan weer een wat overdreven epiloog aan de plaat te breien, een effect dat te geforceerd nagejaagd wordt en Creager bij momenten zelfs kattevals laat klinken. Deze paar gevallen steken maken dat 'Oh Perilous World' niet dé must-have van het Rasputina-oeuvre is (als eerste kennismaking stellen we eerder 'Thanks For The Ether' of 'Cabin Fever' voor), maar desalniettemin valt hier nog meer dan genoeg pret te beleven én toont deze zesde plaat aan dat Creager ook zonder de cello een sprankelende song kan neerschrijven.

<object width="425" height="350"><param name="movie" value="http://www.youtube.com/v/qv4y_-3KnO0"></param><param name="wmode" value="transparent"></param><embed src="http://www.youtube.com/v/qv4y_-3KnO0" type="application/x-shockwave-flash" wmode="transparent" width="425" height="350"></embed></object>
E-mailadres Afdrukken
 
Rasputina
Filthy Bonnet Recording Co / 2007

Advertentie
Banner
Advertentie

TEST