Banner

Keren Ann

Keren Ann

9.0
Tom De Moor - 29 april 2007



Keren Ann Zeidel kwam via via in aanraking met het verhaal van een getalenteerde pianiste die zichzelf tot eenzaamheid dwong en zo moederziel alleen in New York stierf. Wanneer ze later een gesprek over een koorddanser opving, verbond ze dit met het verhaal van deze artieste dat ze niet kon loslaten en sloeg van daaruit de brug naar de angsten die eigen zijn aan een artiest wanneer het werk voor een publiek gepresenteerd moet worden. Deze impressie vertaalde ze met broze stem naar 'It's All A Lie', een zachte countrysong in de geest van Cat Powers The Greatest die haar vijfde plaat mag openen. De Nederlands-Israëlische chanteuse is hiermee al toe aan haar derde plaat op het Blue Note-label en haar tweede langspeler die volledig in het Engels opgenomen is (twee jaar geleden bracht 'Nolita' een mélange van Franse en Engelse tracks). Hoewel de muziekindustrie haar sinds deze overstap (en het Lady & Bird-zijproject) innig in de armen gesloten heeft, toont deze anekdote toch al meteen aan dat Keren Ann niet bevuild is door de business en nog steeds haar hart en ziel in haar ragfijne composities legt.

De nieuwe plaat klinkt niet alleen stilistisch meer gevarieerd, het lijkt zelfs alsof Zeidel verschillende personages creëerde die allemaal vanuit een andere levensfase en een ander perspectief tegen de liefde aankijken. De zoete eenvoud van 'Lay Your Head Down' wordt gevoed door een Pretenders-feel, maar bezit een meisjesachtiger klinkende protagoniste die lieflijk een omhelzing in de aanbieding heeft. De track wordt afgewerkt met handgeklap en mondharmonica die het zorgeloze gevoel perfect ondersteunen. Enkel de koorzangen aan het einde hadden geschrapt mogen worden om de simpliciteit te bewaren. Deze kwijten zich dan beter van hun taak in het sprookjesachtige 'Liberty'.

Verderop horen we melancholischer gezangen tot Cupido. De gitaarmelodie 'In Your Back' is gericht tot de man die van het jonge, naïeve meisje een gebroken vrouw maakte. In plaats van een bittere klaagzang wordt ons hier een berustende terugblik geserveerd, die echter meteen duidelijk maakt dat ondanks alle wonden de vrouw bij een volgende confrontatie weer in de val zal lopen. Opnieuw geen grootse song, maar wel eentje die recht naar het hart gaat. Meer melancholie in 'Where No Endings End', waarop Keren Ann de blues zingt in de traditie van Julie London. Een onaangetast retrogeluid zorgt voor de perfecte tijdreis en voert ons weg in een regenachtige film noir uit de jaren vijftig.

Een heel ander personage wordt geïntroduceerd in het met snerpende snaren aangedreven rockcabaret 'It Ain't No Crime'. Hier vertelt een femme fatale hoe ze carrière maakte door mannen rond haar vinger te winden en haar liefdeloze bekoring voor hun geld verruilde. "We take their money, they take our youth": hoe oprecht Amor daarnet nog aanbeden werd, hier is hij teruggebracht tot handelswaar.

Deze titelloze vijfde plaat is Keren Anns meest gevarieerde tot nu toe, maar voelt door de overkoepelende thematiek coherent aan. De songs bezitten vollere arrangementen dan op de broze, minimalistische doorbraakplaat 'Not Going Anywhere 'Not Going Anywhere', maar klinken nog even doornerfd met gevoel. Enkel bij 'Between The Flatland And The Caspian Sea', waarop Zeidel zich te veel als de doorsnee balladeer positioneert, ontbreekt de instant bekoring. Voorts is dit een schijfje dat we meteen een warm plaatsje centraal in onze collectie geven.

Keren Ann staat op 30 april in het Koninklijk Circus

E-mailadres Afdrukken
 
Keren Ann
Blue Note / 2007


Advertentie
Banner
Advertentie

TEST