Banner

Hank Harry

The Girl of My Dreams

8.0
Marc Goossens - 08 maart 2007

Als inwoner van een stad waarvan doorgaans een kwart stemt voor 'die ene partij', leek het ons een paar jaar geleden een leuk idee onze buren te teisteren met een paar brokken muzikaal geweld van bezuiden de taalgrens. Omdat ook het merendeel van de Vlaamsche muziekpers toen vooral het 'eigen bands eerst'-principe in het vaandel voerde en Oost-Indisch doof bleef voor het feit dat ook onze Waalse broeders er vrolijk op los musiceerden, besloten we op een zonnige meiavond (2004) onze kennis van de Franstalige popscene bij te spijkeren door af te zakken naar de Brusselse Botanique. Daar stond in het kader van Les Nuits Botanique een heuse 'Sacré Nuit' op het programma, waarvoor het kruim van het Waalse muziekwereldje werd opgetrommeld.

Voor één van de leukste optredens en ontdekkingen van die avond zorgde ene Hank Harry, nom de plume van Brusselaar Christophe Enclin, die in een broeierige, (spreekwoordelijk) tot de nok gevulde Rotonde mocht aantreden met zijn Lovely Cowboy Orchestra. Het podium was omgetoverd in een gezellige woonkamer, en werd het decor van een concert waarin de anti-adonis met zijn zes muzikanten door een stomende set raasde met stevige rocksongs en aandoenlijke ballads. Het beviel ons in die mate dat we diezelfde week nog een zoektocht op poten zetten naar een exemplaar van zijn recentste cd, 'Far From Clever'.
Hank Harry had eerder al twee lofi platen ('The Boy of Your Dreams' en 'Rodéo') en een e. ('Last Day of Loneliness') uitgebracht, letterlijk de vruchten van eenzame huis-, tuin- en keukenvlijt. Voor zijn derde kon hij behalve op songschrijvers/producers Aurélie Muller (Raymondo, Soy Un Caballo) en Thomas Van Cottom (ex-Venus, Soy Un Caballo) ook een beroep doen op een heus leger studiomuzikanten. Deze investering rendeerde, want 'Far From Clever' werd een uitstekende, gevarieerde popplaat met ijzersterke songs als 'Hot Summer', 'My Clock' (vooral de '10:30am'-versie), 'Lily of the Valley' en niet te vergeten de hitjes 'Turnaround' en 'Anyway'.

De titel van de nieuwe plaat is duidelijk: met 'The Girl of My Dreams' wil Hank Harry terugkeren naar de tijd van zijn debuut 'The Boy of Your Dreams'. Geen toeters en bellen dus, geen tot in de puntjes uitgewerkte arrangementen of dichtgeplamuurde, gladgeschaafde popsongs, maar een doodeerlijke, sfeervolle plaat met veeleer schetsmatige, warme liedjes. Allemaal hebben ze - in zekere zin - hun hoorbare gebreken, maar de schoonheid zit 'vanbinnen' en voor ontwapenende charme scoren ze ook een dikke tien.
Ook al wilde Enclin terug naar het geluid van zijn beginperiode, deze keer stond hij er niet helemaal alleen voor. Voor 'The Girl of Your Dreams' werd samengewerkt met Félicie Haymoz, een Zwitserse muzikante die de gekste instrumenten bespeelt (zingende zaag, melodica, vioolcello, ...) en hem zowel tijdens het componeren als bij de opnames met raad en daad bijstond.

In de Franstalige pers wordt Hank Harry wel eens vergeleken met Will Oldham of Devendra Banhart, maar wij hoorden ook overeenkomsten (of op zijn minst verwantschap) met IJslandse geluidsknutselaars als Mugison en Eberg en soms zelfs met de allereerste cd van Daan. Met gitaar, ritmebox, toetsen en de hele santenboetiek van Haymoz werden twaalf songs gemaakt die laveren tussen ernst en knipoog, tussen speels en dromerig, maar waar erg moeilijk één etiket op te plakken is. Lofi pop, electropop, electrofolk, ... het zijn kleine vlaggetjes die allen maar een stukje van de lading dekken, maar het levert wel prachtige liedjes op zoals 'Dolphins & Wales', 'The End of Rock 'n' Roll' en 'I Love the Wheather'.
Leuk zijn ook de teksten. Zo houdt Enclin ons in opener 'Always Necessity' bijvoorbeeld een hele song aan het lijntje over 'iets' dat je kan voelen, proeven, aanraken, ... om pas aan het einde to the point te komen (het is zijn eigen buik). Maar ook de manier waarop onze technologische maatschappij wordt opgehemeld in 'Superworld' is niet gespeend van enige ironie.

Met 'The Girl of My Dreams' profileert Hank Harry zich weer meer dan ooit als vreemde eend in de bijt. Niet dat deze plaat alles heeft om een megaseller te worden, verre van eigenlijk, maar wie graag de tijd neemt om een plaat rustig te leren kennen en te doorgronden, en voor wie vorm niet meteen primeert op inhoud zou dit wel eens een leuke verrassing kunnen zijn.

www.myspace.com/hankharrymusic
www.hankharry.com

E-mailadres Afdrukken
 
Hank Harry
Dreamboy /Carte Postale / 2007

Advertentie
Banner
Advertentie

TEST