Banner

Kaiser Chiefs

Yours Truly, Angry Mob

6.0
Catherine Eygenraam - 08 maart 2007


Drie eetlepels Britpop, een mespuntje punk en ska, een goede scheut power en liters en liters catchiness. Dat was het recept waarmee de Kaiser Chiefs verdiend succes oogstten in 2005. Employment, wat een plaat! Een aaneenrijging van knallerhits, de een al aanstekelijker dan de ander. Nog steeds kunnen we maar met moeite de dwangmatige drang onderdrukken om op de tram luidkeels mee te zingen wanneer de iPod 'I Predict a Riot', 'Everyday I Love You Less and Less', 'Na Na Na Na Naa' en 'Oh my God' op onze oren loslaat. Met hun eerste album hebben de Kaiser Chiefs de lat dus zeer hoog gelegd. En nu kunnen wij ons niet van de stiekeme hoop ontdoen dat hen de vloek van de oh zo moeilijke tweede plaat gespaard blijft. De titel 'Yours Truly, Angry Mob' klinkt alvast veelbelovend. Dit kan alleen maar een plaat zijn die opnieuw bol staat van powersongs en teksten die een duidelijk gebrek aan anger control verraden. Lossen de Kaiser Chiefs deze hooggespannen verwachtingen in?

De voorbije weken was er geen ontsnappen meer aan 'Ruby', de eerste single uit 'Yours Truly, Angry Mob'. Maar wilden we er wel aan ontsnappen? No fucking way! Het ge-rubyrubyruby van Ricky Wilson mag ons dan wel telkens een fractie van een seconde aan 'Hard Times' van The Scabs doen herinneren, deze song bevat alle ingrediënten die ons in het verleden de Kaiser Chiefs al stevig tegen onze borst deden drukken. 'Heat Dies Down' is een al even uitstekende song en nestelt zich meteen in en tussen de oren. En zeg dat we het gezegd hebben: op 'Highroyds' zal u niet kunnen blijven stilzitten, en aan het einde van 'The Angry Mob' zal ook u met de mob meezingen. 'Thank You Very Much' en 'My Kind of Guy' zijn eigenzinnige nummers die doordrongen zijn van de typische snerende sound die we hier en daar op 'Employment' al konden horen. 'Learnt My Lesson Well' opent met een door piano begeleid verhaal: een bokskampioen die het gezicht van een sukkel in elkaar timmert. Dan ineens nemen drums en gitaren het over van de piano en barst de song los… met als feel good-refrein "Life could be worse".

Naast dit loven en prijzen moeten we in deze recensie helaas ook plaats maken voor enkele kleine missers. Hier en daar stuiten we immers op een song die onder de "te weinig ballen"-categorie kan worden geklasseerd. Zo denken we bijvoorbeeld aan 'Everything Is Average Nowadays', dat ons eerlijk gezegd eerder aan een average Happy Days doet denken (en wij denken nu eenmaal liever niet aan de smoel van the Fonz wanneer we naar de Kaiser Chiefs luisteren). Vervolgens zijn er ook de ietwat tragere nummers 'Love's Not a Competition (But I'm Winning)', 'I Can Do it Without You' en 'Try Your Best': onwelkome ritmeonderbrekingen die je aandacht amper kan vasthouden.

Wat te onthouden van 'Yours Truly, Angry Mob'? Het album staat niet vol nummer 1 hits. Meezingers zijn het wel, maar ze zullen niet in ons collectief geheugen gegrift blijven zoals 'Everyday I Love You Less and Less' en consoorten dat op de vorige plaat wél deden. Ondanks de stevige nummers waarmee de Kaiser Chiefs trouw aan zichzelf blijven, missen we toch een beetje power. 'Yours Truly, Angry Mob' is dus goed, maar niet mind blowing goed. De anger die voorspeld werd door de titel van het album blijft uit. In de laatste song 'Retirement' spreken de Chiefs over op pensioen gaan … Wij krijsen dus in koor: Kaiser Chiefs, don't retire but drop the anger management act!

E-mailadres Afdrukken