Banner

Kelis

Kelis Was Here

6.0
Tom De Moor - 23 september 2006

"I'm the first girl to scream on a track, I switched up the beat of the drum, That's right I brought all the boys to the yard". In 'Bossy', de lead single van Kelis Rogers' vierde album, somt ze meteen de twee wapenfeiten op waardoor ze bij het grote publiek een klok laat luiden. Het eerste is de fenomenale debuutsingle 'Caught Out There' waarmee ze in 1999 bewees dat ook een r'n'b-artieste ballen aan haar lijf kan hebben. Haar debuutalbum 'Kaleidoscope', volledig geproduced door de toen nog vrijwel onbekende Neptunes, bood kwaliteit en originaliteit en leverde nog de bescheiden radiohits 'Good Stuff' en 'Get Along With You' af. Daarna ging het echter even bergaf: Virgin bracht de opvolger 'Wanderland' (2001) niet in Amerika uit omdat de nochtans delicieuze single 'Young, Fresh N New' niet wist aan te slaan. Twee jaar later was Kelis terug, belust op revanche: 'Milkshake' werd een van dé singles van 2003 en meteen het tweede wapenfeit waarnaar ze op haar jongste plaat verwijst. Het eraan gekoppelde album Tasty (2003) werd haar best verkopende plaat tot hiertoe, maar een zwakkere dan de voorgangers: naast 'Milkshake', 'Trick Me' en 'Millionaire' was 'Tasty' volgepropt met fletse, karakterloze r'n'b. De castratie van Kelis werd voltrokken door een duet met Enrique Iglesias en een plaats in het voorprogramma van de Britney Spears-playbackshow. En nu is Kelis terug met 'Kelis was Here'. Hiervoor liet ze haar wilde krullenbol temmen en kortwieken. De vraag is of hetzelfde gebeurd is met haar talent.

Om meteen ter zake te komen: zoek op 'Kelis was Here' niet meer naar de edge van weleer. De rebel van weleer is een glamour queen geworden. Bewijsmateriaal is 'Bossy', een nummer dat mooi binnen de lijntjes van de hedendaagse urban trends kleurt en ook voor de clip een beroep doet op de standaarden van de scene (met andere woorden: billen, borsten en bling). Hoewel het verrassingseffect van weleer plaats heeft moeten ruimen voor een déjà entendu-gevoel, steekt de single met kop en schouders boven de genregenoten uit en datzelfde geldt grotendeels voor hele album. Samen met een resem gehypete producers verkent ze bovendien alle aspecten van het genre, wat een gevarieerd album oplevert. 'Fire' pikt in op de dancehall-rage van de voorbije jaren en voert daarbij een Sean Paul-kloon ten tonele, het prettige 'Lil Star' biedt een Motown-update in samenwerking met Cee-Lo (Gnarls Barkley) en 'Till the Weels Fall Off' brengt de funk van weleer terug. Kelis waagt zich zelfs aan lichtjes kitschy elektropop: een geslaagde keuze in de camp van 'I Don't Think So' en de ondeugende expeditie 'What's That Right There', waarvoor Will.I.Am (Black Eyed Peas) tekende. Een mislukt experiment is dan weer 'Have a Nice Day', een nummer dat door de stijlswitch alle coherentie opgeeft.

Natuurlijk is er ook heel wat r'n'b pur sang te vinden op 'Kelis was Here', maar de resultaten variëren in kwaliteit. De onderdanige nieuwe single 'Blindfold me' (met halve trouwboek Nas) is een levend cliché, maar wat voor één: een heerlijk vuile track die de temperatuur in eender welke club meteen de hoogte moet kunnen injagen. Toch zijn er in dit rijtje ook enkele serieuze missers te bespeuren: de gangsta-track 'Awww S…!' is karakterloze prefab en de goedkope Mozart-sample maakt 'Like You' ronduit irritant. Met 'Living Day' en 'Trilogy' zijn ook de fletse mid-tempo songs die 'Tasty' zwaar plaagden terug. Nochtans bewijst Kelis op deze plaat eindelijk ook dat ze ook kwaliteitswerk kan afleveren in een trager tempo, bewijs daarvan is 'Goodbyes'.

Hoewel het verrassingseffect van de eerste twee platen ver te zoeken is, blijft Kelis staan voor enige kwaliteit binnen een genre met heel wat zwakke plekken. Enerzijds heeft ze dit te danken aan haar hese stem en de grote namen die achter het mengpaneel resideren, anderzijds speelt ook haar credibiliteit sterk in haar voordeel. Rogers is en blijft een vrouw met karakter die haar attitude en seksualiteit toont in plaats van ze te laten produceren. 'Kelis Was Here' is al een stap dichter bij de plaat die 'Tasty' moest worden: commercieel en clichématig, maar wel verdomd entertainend. Het grootste probleem van het album is echter de speelduur: met negentien nummers is het simpelweg te lang om te blijven boeien, ondanks de variatie. Dit maakt dat de zwakke nummers nog zo sterk in de verf komen te staan. Desalniettemin: Beyoncé, listen and learn!
E-mailadres Afdrukken
 
Kelis

Advertentie
Banner
Advertentie

TEST