Banner

Kate & Anna McGarrigle

The McGarrigle Christmas Hour

10.0
Koen Beeuwsaert - 05 december 2005


Een vriend wiens muzikale kennis en smaak ik niet de geringste vind, vertelde me jaren terug dat zijn eerste kennismaking met Kate & Anna McGarrigle er één was van verbazing. VPRO programmeerde een documentaire over Loudon Wainwright III en die stelde zijn vrouw en haar zus voor die ook een nummer ten hore zouden brengen. Toen leken het twee gekke huisvrouwen die met gitaar en accordeon hun fifteen minutes beleefden temidden van de gezinsvriendelijke keuken. 'Complainte Pour Ste Catherine' werd nadien een wereldhit en je moet al ver weg geweest zijn als je het refrein niet kunt meezingen, of op z'n minst neuriën.
In 1998 brachten de musicerende zussen hun achtste studiocd uit. 'The McGarrigle Hour' was een 21 nummers tellende voorstelling van hoe getalenteerd hun familie en vriendenkring wel is. En het was inderdaad een lange parade van uitstekende muzikaliteit.
Nu, zeven jaar later, krijgt deze cd een kerstvervolg. Verwacht geen 'Silent Night', geen 'White Christmas' of 'Jingle Bells'. Neen, daarvoor is de McGarrigle-familie iets te eigenzinnig en origineel. Hier geen saccharine-arrangementen of mierzoete melodieën, maar nummers waar het plezier en talent van afdruipt als was het een ijsje bij een hittegolf.

De cd opent met een waar orgeltje. Voor The McGarrigles niet zo'n uitzonderlijke keuze, aangezien ze steeds uitvoerig gebruik maken van akoestische instrumenten, die ze op de koop toe laten klinken als versterkt gerief. 'The Seven Joys Of Mary' laat de hele familie (of dat nu bloedverwant is of niet) samen zingen in een soort van sing-a-long waarvan je hoopt dat niemand met minder talent zich daar zal aan wagen.
Uiteraard staan er op deze verzameling wel degelijk een aantal traditionals. 'God Rest Ye Merry Gentleman', opnieuw met de complete bezetting, klinkt zoals waarschijnlijk de engelen boven de stal zouden klinken. Het acapella 'Old Waits Carol' doet de tijd verdwijnen dankzij de zowel harmonieuze als dissonante klinkende zes stemmen. Emmylou Harris doet wat ze steeds doet en brengt een schitterend 'O Little Town Of Betlehem'.
Bij nummer vier breekt de cd uit zijn klassiek klinkende intro. Kate en Anna die in beter Frans dan ooit 'Il Est Né' vooruitstuwen met de hulp van Martha en Lily Lanken (dochter van Anna). Zonnige visioenen van een fanfare die door een besneeuwde bergketen trekt, komen spontaan opzetten.

Het siert de zussen dat ze het jonge grut naar voor schuiven. Rufus Wainwright croont zichzelf een weg door het jazzy 'What Are You Doing New Year's Eve', terwijl zus Martha en Lily duetteren op Jackson Browne's 'Rebel Jesus'. Het klinkt alsof Kate en Anna opnieuw twintigers zijn. Martha gaat verder met Rufus tijdens het onaardse 'Some Children See Him'. Rufus krijgt zijn moment van glorie op het zelfgepende 'Spotlight On Christmas', waarin het materialisme van de feestdagen op z'n Rufuses wordt gehekeld.

Kate en Anna nemen drie originals voor hun rekening. Het spoken word stuk 'Counting Stars' waarin Vinnie Dow een spijtbetuiging declameert terwijl de zussen hun typische backingvocals boven halen. 'Wise Men' werd drie jaar terug al op hun website te downloaden gezet en hier puren ze de originele versie verder uit. Ze waren ooit Bad Seeds, maar hier klinken ze als Nick Cave zelf. Ze overtreffen hun eigen stijl echter met 'Port Starboard Sox'. Het nummer begint als een kleine rockopera, waarna het omslaat in één van hun kenmerkende melodieën om uit te monden in een feest van kleine instrumentjes, waarna ze terugkeren naar een wervelende rockoperafinale. En dat alles in minder dan drie en een halve minuut. De cd eindigt gepast met het van iedereen bekende en hier door familievriend en muzikant sinds eeuwen Chaim Tannenbaum gezongen 'Blue Christmas'.

'The McGarrigle Christmas Hour' gaat vooral over familie, vrienden en die sfeer, en helemaal niét over witte sneeuwtapijten, lichtjes en bellen. Dit idee kent z'n hoogtepunt tijdens 'Merry Christmas And Happy Newyear', van en door Martha Wainwright. De song bevindt zich halverwege de cd en lijkt het nummer te zijn waarrond de rest van de cd zich comfortabel nestelt. Deze rocksong, waarin Martha haar eenzaamheid van voorbije kerstdagen beschrijft, is even beklemmend als het drie jaar oude 'Maybe This Christmas' van Ron Sexmith, dat ook al eenzelfde thema aanboorde. Martha kreunt zichzelf een weg door het soms chaotische en steeds bitchy nummer. Of hoe je kerstmuziek ook totaal anders kan interpreteren.

Het mag duidelijk zijn. Kate & Anna McGarrigle leveren nog maar eens een fijne verzameling nummers af. Bovendien zijn ze niet te beroerd om een stap opzij te zetten en bijna van het spreekwoordelijke podium te worden gespeeld door de nieuwe generatie, die maar al te graag de fakkel overneemt. Elk jaar verschijnen er kerstcd's en nu en dan zit er eens één tussen die zich boven de gebruikelijke middelmaat verheft en het gegeven naar zijn hand zet en niet omgekeerd. Misschien zijn daar inderdaad twee gekke huisvrouwen voor nodig. Wie graag muziek voor deze tijd van het jaar opzet, maar geen genoegen neemt met meer van hetzelfde, rent nu richting de betere muziekwinkel.
E-mailadres Afdrukken
 
Kate & Anna McGarrigle
Nonesuch / 2005

Advertentie
Banner
Advertentie

TEST