Banner

Kaada/Patton

Romances

8.0
Tom Deburghgraeve - 26 maart 2005


Bij elke nieuwe release van Mike Patton zitten wij op het puntje van onze stoel. Dat heeft alles te maken met het indrukwekkende muzikale parcours dat de Amerikaan de afgelopen twintig jaar afgelegd heeft. Met bands als Faith No More, het onlangs opgedoekte Mr. Bungle en Fantômas bouwde hij een ijzersterke reputatie op. Een reputatie die hij verwierf met twee opvallende kenmerken: een excentrieke maar uitstekende muzieksmaak en een gouden strottenhoofd. Wat Jimmy Hendrickx op gitaar deed, doet Mike Patton met zijn stem. Toegegeven, het klinkt als een boutade, maar de vocale capriolen van Patton zijn nauwelijks of niet te evenaren. Zijn muzikale visie is al even tot de verbeelding sprekend. Als een muzikale zigeuner slaagt Patton erin schijnbaar onverzoenbare genres als pop, jazz, metal tot zelfs cartoonmuziek of tropicala in geloofwaardige songs te gieten. Niet netjes na mekaar op plaat, maar binnen de krijtlijnen van één song. Diezelfde breeddenkendheid is ook de vlag waaronder zijn eigen label Ipecac vaart. Een rariteitenkabinet voor grillige, eigenzinnige acts die alles van teringherrie tot wondermooie klanken voortbrengen. Leuke anekdote: met Flat Earth Society bivakkeerde ook een Belgisch gezelschap (tijdelijk) in het tentenkamp van generaal Patton. De labelbaas stelde uit het repertoire van het prettig gestoorde FES-collectief een album samen dat enkele maanden geleden in de rekken belandde van de betere platenzaak.

Een van de nieuwe krachten die Patton onder de arm nam, is de Noor John Kadaa. Samen schreven ze met 'Romances' een muzikale score bijeen die de geest ademt van een soundtrack voor een oude film noir. En ook nu kun je weer het onverwachte verwachten. Negen composities lang stoeit het duo met klassieke orkestraties, percussie, toefjes elektronica tot een zingende zaag toe. In een sierlijk ballet zweeft de stem van Patton door de onorthodoxe klanktapijten. Af en toe zingt hij tekst, maar vaak gebruikt hij woordeloze zangpartijen. Met een perfect gevoel voor dosering schakelt his master's voice over van croonen op gillen of tovert hij groteske operette uit zijn keel. De composities zijn een mooi spel van harmonieën, maar verwacht u vooral niet aan meezingbare refreinen. Als luisteraar verdwaal je met kloppend hart in een mysterieus oud huis waar de treden kraken en de gordijnen zachtjes bewegen hoewel geen enkel raam openstaat. De Franse titels die de stukken meekregen, prikkelen de verbeelding. Of blijf je onbewogen bij titels als 'Pitié Pour Mes Larmes', 'Viens, les Gazons Sonts Verts' of 'Pensée des Morts'? Wij alvast niet. 'Romances' is een schitterende romantische opera voor duistere zielen en nachtraven met een bezwaard geweten.
E-mailadres Afdrukken
 
Kaada/Patton
Ipecac / 2005


Advertentie
Banner
Advertentie

TEST