Banner

This will all make sense in the end: mozaïekfilms

Dennis Van Dessel - 19 december 2009
alt

Ze bestonden natuurlijk al eerder (Robert Altman was er een meester in), maar de multiple strand narrative werd zo rond de eeuwwisseling plots waanzinnig populair. Alejandro Gonzáles Iñárritu was voornaamste verantwoordelijke, met zijn populaire trilogie 'Amores Perros', '21 Grams' en 'Babel', maar anderen sprongen al snel mee op de kar.

1. Traffic (2000)
Steven Soderbergh begon het decennium ijzersterk met deze drieledige film over de drughandel tussen Mexico en de VS, met kleurencodering: oker voor de verhaallijn rond Benicio Del Toro, blauw voor die rond Michael Douglas en naturel voor die rond Catherine Zeta-Jones.

2. Amores Perros (2001)
Zowel acteur Gael Garcia Bernal als regisseur Iñárritu braken internationaal door met dit verhaal over een botsing en de vier betrokkenen daarbij. Krachtige, gejaagde cinema en misschien nog steeds het beste deel van de noodlotstrilogie.

3. 21 Grams (2003)
Twee jaar later kwam dan deze follow-up, over een man die een hit and run accident pleegt en daarmee de levens van een hele reeks andere personages overhoop haalt. Misschien wat al te versplinterd, maar nog altijd briljant gemaakt.

4. Babel (2006)
En met deze maakten we er een eind aan: Cate Blanchett wordt neergeschoten in Marokko, met een geweer dat ergens in Japan werd gekocht. De kinderen van Blanchett en haar man Brad Pitt zien er ook fameus van af.

5. The Burning Plain (2008)
De vaste scenarist van Iñárritu, Guillermo Arriaga, probeerde het daarna op z'n eentje, en faalde. 'The Burning Plain' is degelijk gemaakt, maar mist de visuele grandeur en vooral de prangende urgentie van zijn voorgangers.

6. Heaven's Doors (2006)
Door niet veel mensen gezien, maar wel een indrukwekkend debuut van de Marrokaanse broertjes Nouri. Relaties tussen ouders en hun kinderen staan centraal in deze sterk gecontroleerde prent, die met een beetje geluk nog veel moois belooft voor de toekomst.

7. Crash (2004)
Paul Haggis won een oscar voor dit enigszins overschat anti-racismefilmpje, waarin de emoties er wat al te nadrukkelijk worden ingepompt. Matt Dillon is evenwel geweldig als racistische flik.

8. Syriana (2005)
Een film die in veel categorieën thuishoort: George Clooney is een spion in het Midden-Oosten, die achter de prins van een oliestaat moet aan gaan. Die prins werkt samen met Matt Damon als financieel adviseur, terwijl enkele ontslagen arbeiders van een oliebedrijf zich laten verleiden door religieus extremisme. Moeilijk, maar de moeite.

9. Bobby (2006)
Emilio Estevez leek een zoveelste vergeten brat packer, tot hij als regisseur uitpakte met deze ambitieuze, zij het niet geheel geslaagde, ensemblefilm. De boodschap: Bobby Kennedy die werd neergeschoten, het was me nogal iets.

10. Piedras (2002)
Ook de Spanjaarden waagden zich aan een mozaïekfilm, met dit verhaal over vijf vrouwen op zoek naar betekenis in hun leven. Symbolisch geladen en hier en daar herinnerend aan die überspanjaard, Pedro Almodovar. Niet zo gekend, maar de moeite om op te snorren.

Keer terug naar het decennium-overzicht!
E-mailadres Afdrukken
 
This will all make sense in the end: mozaïekfilms

Advertentie
Banner
Advertentie

TEST