Banner

2009 volgens Barbara!

Barbara Van Ransbeeck - 19 december 2009


Top 10

1) LET THE RIGHT ONE IN: tok, tok, wie daar? De surprise van het jaar, verscholen in een schitterend sneeuwkristal van een film: broos en kil, maar evenzeer glinsterend mooi en ontroerend. Vampiertjes zoals u ze nog nooit zo menselijk zag. Ik ben lid van de groep 'wij zijn tegen de Amerikaanse remake van 'Let the right one in', u toch ook?

2) 500 DAYS OF SUMMER: hoe lang wacht ik hier al niet op? Eindelijk eens een romantische komedie die niet verzuipt in de clichés en een eerlijk, speels beeld geeft van hoe klote de liefde soms kan zijn. Doe daar nog een mindblowing vertelstructuur (kriskras en toch perfect te volgen) bij, wat vleugjes guitige beeldspraak en een zoetebolleke van een Zoeey Deschanel en je krijgt de romcom waarvan elke filmliefhebber zonder schroom durft te zeggen: mijn hartje staat zalig in de fik.

3) SLUMDOG MILLIONAIRE: Een film waarvoor de term feel good lijkt uitgevonden. Ik voelde me alvast perfect in mijn sas tussen de dartele kindsterretjes, de slim vertelde verhaaltjes en de plaatjes gedoopt in een smakelijk kleurenaroma en een pulserende spettersoundtrack. Danny Boyle goes Boyliwood. En hoe!

4) INGLOURIOUS BASTERDS: Driemaal oef! Tarantino kan het nog: zijn liefde voor undergroundshit stillen en tegelijk een publiek weten te boeien. Hij scoort met zijn Basterds bovendien weer hoog in een heel pak filmlijstjes, waaronder de beste quote van het jaar (it's a bingo!), het zaligste filmpersonage (Hans Landa) van het jaar en meest aannemelijke geschifte einde van een film ooit.

5) AVATAR: 'Avatar' is overdonderend, spannend, spectaculair en visueel verbluffend: kan je nog meer filmmagie van één blockbuster verwachten? Ik dacht het niet. De grootste troef van de film is de wereld van de blauwe Na'vi's, die James Cameron bij elkaar verzonnen heeft: fascinerend mooi in al zijn kleinste details (die pluchkes!) en fauna en flora (ik wil ook zo'n magische staart!). Bijna drie uur in dit woud mogen verdwalen was een ware zegen. Dank u, James.

6) DISTRICT 9: 'District 9' schetst een toekomstbeeld dat intrigeert en choqueert en bovendien grappig en geweldig spannend is. Laat alle regisseurs die op automatische piloot actiefilms draaien aan deze low budgetfilm van de Zuid-Afrikaanse nieuwkomer Neil Blomkamp maar een voorbeeld nemen: zo kan het dus ook!

7) TROUBLED WATER: de verrassing van het filmfestival. Een heerlijk gevoel: in een film 'terechtkomen' waar je niets over gelezen of gehoord hebt en dan volledig overdonderd raken door het sublieme spel van de acteurs die je doen meeleven met hun baksteenzware gevoelens, alsof je ze al kent van toen ze hun tutter nog niet aan Sinterklaas hadden afgegeven. Iets dat me niet elke dag overkomt.

8) DE HELAASHEID DER DINGEN: de capriolen van de nonkels van Dimitri Verhulst krijgen een Felix Van Groeningen-stempel opgedrukt en die staat het verhaal goed. We krijgen een uitgepuurde versie van de feiten, maar de essentie blijft prachtig overeind. Van Groeningen staat een mooie toekomst te wachten. Ons ook.

9) MOON: één acteur, één locatie: de maan. Meer heeft de zoon van David Bowie niet nodig om een knisperend psychologische science fictionthriller te maken die, bijgestaan door een sfeervolle soundtrack, rustig met uw hart flirt en met uw mind fuckt. Nooit geweten dat het mannetje op de maan zo'n een pijnlijk verhaal herbergt.

10) ANTICHRIST: 'Antichrist' is de enige film waarbij ik dit jaar echt een fysieke reactie heb gevoeld. De sfeer was zo snijdend, zo tastbaar, zo bevreemdend, dat ik hem onder mijn huid voelde kriebelen en naar mijn keel voelde tasten. Duister, mysterieus, overweldigend en vooral een nooit eerder gevoelde cinema-ervaring.

Net niet in de top 10: 'Revolutionary Road', 'Up', 'Coraline'

FLOP 5

De echte shit heb ik ook dit jaar achterwege gelaten (die is voor Vincent), daarom het slechtste van wat goed had kunnen zijn:

1) Les Herbes Folles: stuur a.u.b. Resnais op pensioen. Onverbiddelijk. De hersenspinsels van de Fransoos leveren op bejaarde leeftijd blijkbaar alleen verschrikkelijk pretentieuze nonsens op, zo verschrikkelijk nutteloze cinema, dat niemand van enola zelfs maar de moeite heeft genomen om hem te bespreken. Auwkes.

2) Transformers 2: kaboem, dat is zowat de samenvatting van deze franchiseflop.

Het slaat niet alleen op het geluid dat te horen was wanneer er iets (alles!) ontplofte, maar ook op de monden van de Y-chromosomen in de zaal, die telkens wanneer Megan Fox haar gepoederde borsten in beeld wipten, kletterend op de grond vielen. En ik was nochtans een openlijke stiekeme fan van de eerste.

3) The Box: wat begon als een intrigerende doet-ie-het-of-doet-iet-het-niet, eindigt in een opgestoken middelvinger van jewelste, die smalend tegen de kijker zegt: hier zie, zoek het zelf maar uit. Mooi niet, Richard Kelly, wij willen het mysterieuze konijn terug!

4) Monsters vs aliens: een scenario? Daar is niet echt sprake van. Eerder een uitgekieperde doos vol met flarden van halve nieuwe ideeën en vooral veel rip-offs. Veel halve ideeën maken duidelijk nog geen zomerhit.

5) Public Enemies: noem me ouderwets, maar cinema moet me in de eerste plaats meezuigen en opslokken in een andere wereld. Het lukte me geen seconde om me in te leven in 'Public Enemies'. De inhoud klopte gewoon niet met de gekozen visuele stijl. De beelden geschoten met een digitale camera kwamen over als een anachronisme, zeker niet als het briljante bewogen levensverhaal van's werelds grootste boef uit de jaren '30 dat het had kunnen zijn.

Beste vis: 'Ponyo'

Schatje-van-een-heet-patatje: Sam Worthingtons kopke (oké, en lijf) liet me in 'Terminator: Salvation' even doof worden voor het opgefuckt gekef van een Christian Bale (thank god!) en in 'Avatar' even blind worden voor de rest van de wereld. En de jong kan nog acteren ook. Kom hier da'k u pak, grrr!

Teleurstelling van het jaar: het duistere verleden van onze allerstoerste held 'Wolverine' bleek dan toch niet zo interessant als ze in de vorige X-Mens lieten uitschijnen, toch zeker niet om een hele film aan op te dragen. Geen nood: we wissen dat geheugen wel even terug uit, meneer Jackman!

Beste halve film: en de prijs gaat ook dit jaar naar Pixar! De eerste helft van 'Up', die de levensloop toont van een oud grijs mannetje dat een pak verdriet achter zijn moppergegrom verstopt, was zodanig ontroerend goed, dat hij voor een hele film telt! Of nee, zelfs twee!

Guilty pleasure/ hype van het jaar: 'Twilight' en ja, ik durf toegeven dat ik lekker meedoe. Het sterke films noemen, gaat me net iets te ver, maar kom: in de eerste twinkellicht hing een uniek, tastbaar depri-sfeertje dat ik nog nergens anders in tienerfilms heb gevoeld (en depressief zijn is nu eenmaal een voltijdse dagtaak in tienerland) en 'New Moon' ...euh... die had een supersoundtrack! Ik heb al ergere hypes geweten, dus please, relax en ga op een andere franchise uw behoefte doen... keuze genoeg!

Tv-serie van het jaar: Flight Of The Conchords. Brett en Jemaine, hou jullie maar vast aan jullie suikerklontjes, want ik kom jullie zo hard stalken dat ik vast de beste word in mijn soort!

Zot van nieuwsgierigheid voor 2010: Ik kijk bijzonder hard uit naar de nieuwe Disney old style 'The princess and the frog', Tim Burtons op het lijf geschreven zo-goed-als-zeker-een-meesterwerk 'Alice in Wonderland', 'Where the wild things are' (nog enkele dagen, jeeeha!!), 'Fantastic Mr. Fox' (al gecheckt en ik kan u alvast vertellen dat die prent nagenoeg perfect is!) en last but not least de verfilming van de comic book reeks rond 'Scott Pilgrim' door de regisseur van 'Shaun of the Dead' en 'Spaced', Edgar Wright, met onze favorietste nerd Michael Cera in de hoofdrol. Ik krijg er honger van...

E-mailadres Afdrukken
 
2009 volgens Barbara!

Advertentie
Banner
Advertentie

TEST