Banner

Six Feet Under

Seizoen 1

8.0
Vincent Van Peer - 13 januari 2009
alt

Het Amerikaanse independent cinemawereldje wordt de laatste jaren overspoeld door charmante, tragikomische werkstukjes over disfunctionele middle class families; van intieme familiedrama's als 'The Squid and the Whale' en pittige tienertrips als 'Juno' tot de vrolijke chaos van 'Little Miss Sunshine'. De man die hiervoor verantwoordelijk kan worden geacht, luistert naar de naam Alan Ball, een klein genie dat in 1999 het script voor het fenomenale 'American Beauty' neerpende. Daarmee had hij de schijnheiligheid van de Amerikaanse suburbs - dat soort wijken dat Tim Burton ook steeds ongegeneerd te kakken zet - al een flinke kick in the groin verkocht en onbewust de zaadjes gepland die later zouden uitgroeien tot een volwaardig genre. In 2001 ging hij verder op hetzelfde elan met 'Six Feet Under', tot op heden een van de meest kwaliteitsvolle en gráppige dramaseries ooit gemaakt. Over een familie begrafenisondernemers, nota bene.

Over de jaren is 'Six Feet Under' uitgegroeid tot een van de paradepaardjes van HBO, maar bij aanvang van het eerste seizoen waren de leden van de familie Fisher nog nobele onbekenden. De serie vangt aan met de dood van de pater familias Nate Sr. (Peter Jenkins), net wanneer de oudste zoon, Nate Jr. (Peter Krause), een charmante player die elders een eigen leven heeft opgebouwd en zich min of meer van zijn familie gedistantieerd heeft, naar huis komt om Kerstmis te vieren. David, de jongste zoon (Michael C. Hall), een nogal stijve homo - pun not intended - die worstelt met serieuze complexen over zijn geaardheid en een knoert van een minderwaardigheidscomplex, staat nogal vijandig tegenover zijn oudere broer omdat die het familiebedrijf, Fisher & Sons, in de steek heeft gelaten. De neurotische moeder Ruth (Frances Conroy) en de rebelse tienerdochter Claire (Lauren Ambrose) vervolledigen het gezin. De problemen beginnen wanneer blijkt dat papa Fisher in zijn testament niet alles heeft overgedragen aan David, zoals iedereen verwacht had, maar zijn bedrijf fifty fifty verdeeld heeft onder z'n twee zoons. Vanaf dan is het niet alleen knokken om het hoofd op zakelijk vlak boven water te houden, maar ook om de rust en vrede te bewaren tussen de leden van het op z'n zachtst gezegd lichtjes excentrieke gezin Fisher. In de praktijk komt dat neer op een soort thinking man's soap opera. 'Thuis' voor gevorderden, of 'The Bold and the Beautiful' voor rechtoplopenden, zo u wil. De mentale, persoonlijke, relationele en ideologische levensroerselen van de verschillende gezinsleden worden onder de loep gelegd in een heel eerlijk, mooi en aangrijpend familie-epos.

alt

Het is belangrijk te onthouden dat deze reeks de klemtoon wel degelijk legt op de personages en niet op maatschappijkritiek. Toegegeven, er worden heel wat heilige huisjes omver geschopt in 'Six Feet Under', maar nooit met het oog op een schokeffect, soms met een verwijtende ironie en steeds met een allesontwapenende menselijkheid. Enkel de fundamentalistische, religieuze antihomobewegingen en homofobie in het algemeen krijgen er écht flink van langs, zodat je Ball's somberheid - hij is zelf ook homo - duidelijk voelt doorschemeren. Dat maakt van David meteen ook het interessantste personage; je voelt dat Ball zijn problemen écht zelf heeft doorgemaakt. In die zin was 'Six Feet Under' overigens revolutionair: voor het eerst werd een homoseksuele relatie op zo'n oprechte manier uitgebeeld. Je zit niet te kijken naar twee mannen die -eikes! - op elkaar verliefd worden, maar naar twee mensen en dat is mooi om te zien.

On a side note, - en het is misschien een detail - de titelsequens van 'Six Feet Under' ziet er echt fantastisch uit. Nooit eerder besteedde een studio hieraan zoveel aandacht en dat zié je; nog steeds zijn de begintitels van 'Six Feet Under' bij de knapste ooit gemaakt. Prachtige, poëtische beelden wisselen elkaar af en shots van een mortuarium zagen er nooit zo mooi uit. Na die titelsequens volgt er altijd een korte proloog met een sterfgeval dat dan later een rol zal spelen in de aflevering; leuk gevonden en bij momenten hilarisch grappig. Dat soort morbide humor komt vaak terug doorheen de reeks en die fascinatie met de dood in het algemeen - weerom enorm burtonesk - is ook een constante. Dat uit zich afwisselend in ha-ha-het-lijk-laat-een-scheet-momentjes en diepgaande ideologische crisissen bij de personages. In ieder geval blijft de toon op alle momenten luchtig en speels, wat het allemaal veel makkelijker verteerbaar maakt.

'Six Feet Under' is zoals gezegd enorm menselijk en handelt over hedendaagse problemen als homofobie en religie, maar is niet eenduidig realistisch. In die zin heeft het iets weg van 'Lost'; ook daar wordt een overwegend realistische setting doorspekt met surrealistische gebeurtenissen. Maar waar dat bij 'Lost' allemaal deel uitmaakt van de plot en dikwijls gebruikt wordt om de spanning op te drijven, worden de dromerige sequensen in 'Six Feet Under' louter ingevoerd om je een beeld te geven van wat er speelt in het hoofd van de personages. En guess what, het wérkt. Soms is het resultaat hilarisch (Claire die aan de ontbijttafel in zingen uitbarst, Ruth die per ongeluk drugs neemt), soms aangrijpend (de doodgeslagen homofiel die David blijft kwellen) en soms beide tegelijk (zoals in 'The Room', een hoogtepunt halverwege dit seizoen, waarin Nate ontdekt dat zijn vader een kamer huurde waar niemand van wist en begint te fantaseren wat die daar deed). Een terugkerende gimmick is ook dat er veel wordt gepraat met dode mensen, vooral met Nate Sr., wat een handig trucje is om de personages hun emoties te laten ventileren, maar hier gelukkig niet geforceerd aanvoelt.

alt

De hele cast verdient overigens een pluim, maar toch is het Michael C. Hall - ster van het nieuwe 'Dexter' - die de show steelt. De wanhoop kan soms zó van z'n gezicht druipen en tijdens die kleine momentjes dat hij dan toch wat assertiever uit de hoek komt, zit je luidkeels mee te juichen. Het is ook heerlijk om te zien hoe Ball een personage als Ruth, een heel klassiek opgevoede, oudere vrouw die veel geeft om uiterlijke schijn en ouderwetse waarden, neerpent, zónder bijtend cynisme. Het gaat 'm niet alléén om die oppervlakkige schijnheiligheid van kleinburgerlijke klootjesfamilies - net zoals in 'American Beauty' - maar ook over hoe mensen daarmee omgaan en in se goed genoeg zijn om daar overheen te kijken. Je hebt bijvoorbeeld de scène waarin Ruth wanhopig hints geeft aan David om zijn geheim, zijn geaardheid, te onthullen, maar waar hij zo ongelooflijk terughoudend over is. Je wéét dat David het moeilijk moet hebben gehad als puber, met zo'n katholieke, strenge moeder, en je wéét dat hij daardoor heel wat zal hebben afgezien, maar je ziet dan ook hoe Ruth van haar zoon houdt en zo hard haar best doet om hem niet anders te gaan bekijken. Haar opvoeding zegt haar dat homofilie onnatuurlijk is, maar ze vécht daartegen, omdat ze misschien wel voelt dat dat niet waar is en in ieder geval omdat ze haar zoon zo graag ziet. Zulke scènes barsten van de emotionele kracht.

Het eerste seizoen van 'Six Feet Under' is in ieder geval meteen een hoogtepunt van de hele reeks en zal iedereen die beschikt over een vrije geest en een gezonde dosis empathie van bij het begin meeslepen, vasthouden en ontroeren. In de allerlaatste scène kijkt de overleden vader Fisher van bovenop de trap in de inkomhal naar zijn gezin; er is een feest aan de gang en iedereen is druk bezig. Zijn ogen glijden van zijn zoons, over zijn dochter naar zijn vrouw. Hij glimlacht even schalks, draait zich om en wandelt rustig uit beeld. Hij zag ongetwijfeld dat het goed was.

E-mailadres Afdrukken
 
Six Feet Under
USA / 2001 - 2005
Creators: Alan Ball
Met: Peter Krause; Michael C. Hall; Frances Conroy; Lauren Ambrose
Duur: 42 min. per afl.



Advertentie
Banner
Advertentie

TEST