Banner

The Edge of Love

4.0
Peter De Backer - 05 oktober 2008




Korset of geen korset, geen deerne die zo glamoureus kan smachten als Keira Knightley. En hoewel ze ook in 'The Edge of Love' flink haar best doet om de kijker een krop in de keel te bezorgen, de jankers die tijdens 'Atonement' de zakdoek moesten invluchten - guilty as charged - zullen met een onvervuld verlangen naar huis terugkeren. 'The Edge of Love' is namelijk niet zozeer een ouderwets romantisch drama, maar eerder een droge pseudobiopic over de Britse cafédichter Dylan Thomas en meerbepaald zijn muzen. Gepend door Knightleys moeder, de geprezen toneelschrijfster Sharman MacDonald, schippert 'The Edge of Love' ontoonvast tussen karakter- en milieuschets, relatiedrama, historisch epos en reclamespot voor gezelligheidsrokers. Dat het allemaal klinkt alsof het op de stoffige planken dient opgevoerd te worden, maakt de afstand met wat er op het scherm gebeurt alleen maar groter, ook al is het meermaals de ravissante verschijning van Keira en haar getuite lippen die het canvas mogen vullen.

Londen, de Tweede Wereldoorlog. Terwijl de Luftwaffe de stad bombardeert, zingt de Welshe Vera Philips (ons Keira) in de ondergrondse metrotunnels om de moraal hoog te houden. Tussen de bohemiens in de donkere kroegen loopt ze haar jeugdliefje, de beroemde dichter Dylan 'do not go gently into that good night' Thomas (Matthew Rhys), tegen het lijf. Thomas is vrijgesteld als soldaat en schrijft scenario's voor het ministerie van propaganda. Ook al is Thomas ondertussen getrouwd met Caitlin (Sienna Miller), toch wakkert zijn ontmoeting met Vera terug gevoelens aan. De situatie wordt er niet eenvoudiger op wanneer Vera intrekt bij het vrijgevochten koppel en een vriendschap begint met de vrouw van haar eerste grote liefde. En dan is er nog dappere soldaat William (Cillian Murphy), die dingt naar de hand van Vera en ongetwijfeld een veel betere keuze zou zijn dan de alcoholische schrijver die louter andere mensen gebruikt om inspiratie op te doen voor zijn eigen poëzie.

Een eigenaardig geval, deze 'The Edge of Love', de tweede langspeelfilm van John 'The Jacket' Maybury. De regisseur omzeilt de talrijke valkuilen van de traditionele biopic door zijn film net niet te fixeren op Dylan Thomas, maar gebruikt de Jim Morrison van de Britse dichters als kapstok om de aandacht te vestigen op de twee vrouwen die hem inspireerden. Dat één van de twee vrouwen fictief is, geeft Maybury een vrijheid waar hij jammer genoeg te weinig mee aanvangt. 'The Edge of Love' wil zoveel dingen tegelijk zijn, dat er uiteindelijk geen tijd of ruimte overblijft om ook maar iets interessants te vertellen. Jammer, want het eerste deel - dat zich afspeelt onder een kreunend Londen tijdens de Duitse bombardementen - heeft voldoende visueel cachet en baadt in een zweverig sfeertje dat meer belooft dan dat het uiteindelijk maar is: een onsamenhangend geheel dat steeds slordiger de genadige weg richting aftiteling zoekt, terwijl de kettingrokende personages steeds ostentatiever sigaretten beginnen door te geven.

Omdat 'The Edge of Love' zowel een naar het epische neigende romantische tragedie als een kleinschalig psychologisch karakterdrama wil zijn, krijg je een frustrerende prent die maar niet onder de huid wil kruipen. 'The Edge of Love' slaagt er niet in om de verschillende aspecten van de emotionele crisis ten huize Dylan Thomas en de slachtoffers die in dat huisje ronddolen samen te ballen tot een krachtig geheel. De film gaat over Dylan Thomas en zijn destructieve effect op de twee vrouwen die verblind door zijn genie achter zijn gat aanlopen, het gaat ook over de ongewone vriendschap tussen die vrouwen en tot slot wordt er ook een 'Atonement'-achtig verhaaltje bijgesleurd waarin een soldaat diep in de hel van de oorlog verdwijnt. Dat zijn op zich interessante dingen, maar Maybury moet het allemaal verwerken in een speelduur van twee uur en wordt gedwongen om constant te focus te verschuiven zodat het alleen maar oppervlakkig en vlak overkomt. De personages komen nauwelijks tot leven, de sprongen in ruimte en tijd zijn plots (aan het begin van een minuut ontdekt Vera dat ze zwanger is, tegen het einde van diezelfde minuut ligt de baby al in haar armen) en de emotionele betrokkenheid ligt te laag. Bij momenten zie je knappe dingen (de confrontatie tussen getraumatiseerde soldaat Cillian Murphy en een intellectuele kakmadam die de oorlog theoretisch analyseert), maar ze verdwijnen even snel als de Welshe, Britse en Ierse accenten waar de cast toch net iets te veel moeite mee heeft.

De actrices doen nochtans hun best. Sienna Miller is energiek als de vrouw die gedoemd is om voor altijd in de schaduw van het genie te vertoeven, maar verdwijnt te vaak naar de achtergrond om een impact te maken. Keira Knightley begeeft zich op vertrouwd terrein en verschuilt zich achter een pruillipfaçade om daarna zachtjes wat meer gevoel tussen de barsten te laten sijpelen. Maybury heeft trouwens een ernstige obsessie met het smoeltje van La Knightley, getuige daarvan de vele close-ups die ze krijgt. Het is echter de wisselwerking tussen de hoofdactrices die tegenvalt. Op geen enkel moment komt de hartstochtelijke vriendschap (er wordt heel voorzichtig een seksuele interesse gesuggereerd) overtuigend over en uiteindelijk kan het je ook geen bal schelen wat hen overkomt. Matthew Rhys zit dan weer opgescheept met de lastige rol van een geromantiseerde versie van drankorgel Dylan Thomas die zeker niet de sympathie van het publiek mag krijgen. Of wat dacht u van een bekentenis als 'ik slaap met andere vrouwen omdat ik een poëet ben, ik voed mij aan het leven van andere mensen. Charming. Cillian Murphy is goed als de soldaat die verbitterd en jaloers terugkeert naar het thuisfront, maar komt pas veel te laat in actie (wat een flauwe dramatische climax) om nog iets te betekenen. Allemaal oerdegelijke vertolkingen, maar het futloze scenario gunt hen nauwelijks de ademruimte om te groeien en indruk te maken.

Er zit ergens wel een meeslepend verhaal verborgen in 'The Edge of Love', maar de alsmaar verschuivende focus en schizofrene toon zorgen ervoor dat dit tranerig romantisch drama eigenlijk al aan het uitdoven is nog voor het goed en wel moet beginnen. Tijdens de eerste helft krijg je nog mooie plaatjes om naar te gapen en Keira smacht zoals alleen Keira kan smachten, maar zodra de kliek verhuist naar Wales, is 'The Edge of Love' ongeveer even aantrekkelijk als het druilerige Welshe weer.

E-mailadres Afdrukken
 
The Edge of Love
GB / 2008
Regie: John Maybury
Scenario: Sharman MacDonald
Met: Keira Knightley; Sienna Miller; Matthew Rhys; Cillian Murphy
Duur: 110 min.


Advertentie
Banner
Advertentie

TEST