Banner

Revolver

1.0
Dennis Van Dessel - 10 november 2005




Eind jaren negentig was Quentin Tarantino-wannabe Guy Ritchie heel even flavor of the month, met zijn nogal over het paard getilde misdaadfilms 'Lock, Stock & Two Smoking Barrels' en 'Snatch'. Heel wat mensen lieten zich wijsmaken dat Ritchie origineel of zelfs vernieuwend bezig was - zo zie je maar hoe groot de kracht van suggestie is. Daarna volgde echter het afgrijselijke 'Swept Away', een film die het verdiende om luidkeelse protestacties van vrouwenrechtenbewegingen uit te lokken (en néé, dat bedoel ik niet cynisch, dat meen ik letterlijk zoals ik het zeg), en het was meteen afgelopen met het succes. 'Swept Away' zonk als een baksteen en ook 's mans nieuwste, 'Revolver', lijkt dezelfde weg op te gaan. Ritchie wordt algemeen weggelachen door de critici en in de paar landen waar de prent al is uitgebracht (Groot-Brittannië en Frankrijk), is er geen hond gaan kijken. Nochtans is de film nog niet zó slecht. Eigenlijk zijn er maar twee dingen mis mee: wat je te zien krijgt en wat je te horen krijgt.

Een samenvatting van de plot is eigenlijk een hopeloze opdracht, aangezien zelfs God niet weet wat Ritchie precies wilde zeggen met z'n onsamenhangend excuus voor een verhaal. Voor zover ik het heb begrepen, gaat het over Jake Green (Jason Statham), die na zeven jaar uit de nor komt en besluit om zich te wreken op gangster en casino-eigenaar Macha (Ray Liotta). Via een stel mysterieuze technieken die hij geleerd heeft in de gevangenis, slaagt hij erin om miljoenen te winnen in Macha's goktent. Uiteindelijk wordt die daar behoorlijk nijdig van, en hij besluit om Green te laten vermoorden.

Hier wordt het bizar (en de film is nog maar tien minuten bezig op dit punt). Green krijgt immers te horen dat hij lijdt aan een zeldzame bloedziekte, en dat hij nog maar drie dagen te leven heeft. Op dat moment wordt hij benaderd door Avi (André Benjamin) en Zach (Vincent Pastore), twee woekeraars die beweren hem te kunnen beschermen voor de wraak van Macha, op een aantal voorwaarden: Green moet hen al zijn geld geven en alles doen wat ze zeggen. Vraagje: als u wist dat u over drie dagen dood zou neervallen, zou zich dan nog veel zorgen maken over de gangster die u een kogel door het hoofd wil jagen? Zou u al uw miljoenen weggeven om tegen hem beschermd te worden? Nuja, ergens zit er wel een logica achter, natuurlijk: niemand wil de laatste drie dagen van z'n leven dood doorbrengen.

Het gaat nog verder daarna. Véél verder. We krijgen drugdeals die mislopen, een huurmoordenaar die zijn slachtoffers door muren en plafonds heen neerschiet, existentialistische overpeinzingen over een schaakbord, massa's flashbacks en Ray Liotta die de helft van de film lang enkel gekleed gaat in een minuscuul slipje, al dan niet met een kamerjas er overheen. Een groot probleem met 'Revolver', is dat Ritchie er nooit in slaagt om ook maar één situatie een resolutie te geven. Hij creëert een plotlijn en tegen de tijd dat we min of meer door hebben waar het over gaat en zitten te wachten op een verdere ontwikkeling ervan, begint hij weer over iets helemaal anders. Dan introduceert hij plots weer andere personages, andere verhaallijnen. Er raakt nooit iets opgelost, want telkens wanneer Ritchie op een punt in z'n scenario komt waarop hij iets zou moéten oplossen, gaat hij weer een andere richting uit. Of die richting nu iets te maken heeft met de rest van de film, is daarbij van minder belang. Op die manier krijg je naar het einde toe een prent waarin vier of vijf intriges maar zo'n beetje in de lucht hangen, zonder dat ze echt ergens naartoe gaan.

Tijdens het eerste uur is 'Revolver' weinig meer of minder dan een zoveelste slecht in elkaar gestoken gangsterfilmpje, waarvan het verhaal kant noch wal raakt. Niet leuk om naar te kijken, maar goed, ook niets om van wakker te liggen. Maar daarna gaat het nog verder bergaf. Steil bergaf, zelfs. Ritchie stelt zich er immers niet mee tevreden om zomaar een misdaadfilm te maken, nee, ditmaal voelt hij zich ook geroepen om er een serieus drama van te maken, met subtext en emotionele scènes en alles erop en eraan. Het resultaat is lachwekkend: we zien Jason Statham in een lift een woeste conversatie voeren met zijn innerlijke zelf (geen sympathieke kerel), en ook Ray Liotta heeft dringend een psychiater nodig. Uiteraard alweer gekleed in een jockstrap en weinig meer, houdt hij Statham onder schot terwijl zijn ogen zich vullen met tranen - jammerend als een kind begint hij te janken: 'Vrees mij! Vrees mij!' Ritchie zal dat allemaal wel zéér diepzinnig bedoeld hebben, maar aangezien de film niet eens een samenhangend verhaal weet te vertellen, bestaat er ook weinig kans op dat we voeling zullen krijgen met het emotionele leven van de personages.

Zelden zo'n pretentieuze film gezien. Niet alleen krijgen we het pseudo-filosofisch geneuzel van de hoofdpersonages, maar ook pakt Ritchie te pas en te onpas uit met een aantal tekstcitaten die twee of drie keer worden herhaald: wanneer een filmmaker quotes van Julius Caesar en Machiavelli begint te gebruiken in een misdaadprent, dan weet je dat het mis zit. Wanneer hij die quotes een paar keer opnieuw uit de kast haalt, weet je dat je hard moet gaat lopen. En dan heb ik het nog niet eens gehad over het pompeuze gebruik van klassieke muziek op de soundtrack of het irritante gebruik van jump cuts dat Ritchie maakt. Of over de totaal misplaatste flarden animé die Ritchie invoegt, allicht om 'Kill Bill' te imiteren.

Naarmate de film zich verder verloor in grenzeloze pretentie en zelfingenomenheid, kreeg ik steeds meer de indruk dat de regisseur dit allemaal echt ernstig neemt. Dit is geen crapfilmpje gemaakt door mensen die zelf ook wel weten waar ze mee bezig zijn. Nee, Guy Ritchie was er vast van overtuigd dat hij zijn magnum opus aan het maken was, een diepe, betekenisvolle film. Zo serieus neemt 'Revolver' zichzelf nu eenmaal. Ik vrees dat hij teleurgesteld zal zijn in de reacties op zijn meesterwerk.

'Revolver' is één lange egotrip van een regisseur die verliefd is geworden op zichzelf en zijn imago als Britse Tarantino. Op z'n best kan de film dienen als ultiem bewijsstuk van iets dat ik zelf nooit betwijfeld heb: dat de man, met al z'n lef, al z'n pretentie en met z'n groot bakkes, eigenlijk nooit talent heeft bezeten.
E-mailadres Afdrukken
 
Revolver
UK / 2005
Regie: Guy Ritchie
Scenario: Guy Ritchie
Met: Jason Statham; Ray Liotta; André Benjamin; Vincent Pastore
Duur: 115 min.


Advertentie
Banner
Advertentie

TEST