Banner

Alien vs Predator

1.0
Dennis Van Dessel - 03 november 2004




Sigourney Weaver weigerde haar medewerking aan dit nieuwste project van 'Resident Evil'-regisseur Paul W.S. Anderson aangezien het volgens haar klonk als 'a bad idea'. Sigourney Weaver is een verstandige vrouw. Dit soort van clash of the monsters-films heeft sowieso al een slechte reputatie, met onder andere 'Godzilla Vs King Kong', 'Freddy Vs Jason' en 'Gaston Vs Leo', en waar Anderson nu mee komt aanzetten zal er niets aan doen om verandering te brengen in die situatie. Eigenlijk is het vrijwel overbodig dat ik hier nog een recensie van schrijf: neem gewoon de termen 'debiel verhaal', 'onnozele dialogen', 'bordkartonnen personages' en 'hersenloze actie', neem er een schaar en lijm bij en ga zelf aan de slag om uw hoogstpersoonlijke 'Alien Vs. Predator'-bespreking te maken. Have a ball!

Voor wie het dan toch nodig is: Charles Bishop Weyland (Lance Henriksen), het hoofd van de Wayland Corporation (de beruchte "company" waar in de 'Alien'-saga altijd zo lelijk over werd gedaan), verzamelt een groepje wetenschappers uit verschillende hoeken van de wereld om samen naar Antarctica te vliegen. Weylands satteliet heeft immers diep onder de ijslaag een warmtebron opgevangen, die volgens de computer een piramidestructuur aangeeft, en de avontuurlijke rijkeluis wil deze mysterieuze constructie nu natuurlijk gaan onderzoeken. 'Dit is de oudste piramide ter wereld,' horen we één van de wetenschappers zeggen, 'met bouwtechnieken en hiëroglyfen die invloeden suggereren van drie verschillende culturen.' Hoe die invloeden er precies gekomen zijn, wordt nooit uitgelegd en volgens de logica van de plot is elke invloed op een later volk volstrekt onmogelijk, maar dat soort vragen hoor je nu eenmaal niet te stellen. Punt is dat er een piramide onder het ijs van de zuidpool steekt. Die warmte uitstraalt. Uh-huh.

Eens onze vrolijke vrienden het bewuste bouwwerk binnenstappen, blijkt al gauw dat ze zich zonder het te weten middenin een oorlog tussen twee zwaar agressieve en van een terminale slechte adem voorziene rassen hebben begeven. De piramide is immers vergeven van de slijmerige aliens en eens om de honderd jaar komen de predators op hen jagen. Het team van Weyland bevindt zich tussen hen in en het publiek bevindt zich in de weinig benijdenswaardige situatie dat ze naar die onzin moeten kijken.

Paul Anderson (en ik kan het niet dikwijls genoeg zeggen: die man heeft dus niéts te maken met de Paul Anderson van 'Magnolia' en 'Punch-Drunk Love'), heeft voor 'Alien vs Predator' de elementen uit de originele films genomen die hem goed uitkwamen, en de rest simpelweg overboord gegooid, wat leidt tot een aantal vreemde vragen die ik niet zo snel kon beantwoorden. Hoe kun je de aliens nog aliens noemen als ze op aarde werden gekweekt? Aan het begin van Ridley Scotts film vond het ruimteschip Nostromo de eerste aliens in een buitenaards schip op een verre planeet, wat aangeeft dat ze over een zekere intelligentie beschikten, maar in Andersons film zijn ze niets anders dan overgroeide, zwaar pissige ratten - ongedierte dat enkel dient om verdelgd te worden door de predators. Hoe zijn die ooit ruimteschepen gaan bouwen? En sinds wanneer zijn die predators eigenlijk schepsels waarmee onderhandeld kan worden, zoals hier gebeurt?

Yup, we zijn hier ver verwijderd van de originele films - zowel 'Alien' als de eerste 'Predator'. Elk gevoel van dreiging, van sfeerzetting, wordt hier gewoon opgegeven om toch maar zo snel mogelijk aan de actie te kunnen beginnen - schrikkeffecten zijn er nauwelijks, alles wordt je frontaal in het gezicht gesmeten, zodat je een film krijgt die op geen enkel moment spanning of angst uitlokt. De personages zijn gewoon willekeurige figuurtjes die net zo goed een nummer als een naam hadden kunnen krijgen. Ze gillen dialogen van het kaliber 'Look out', 'Oh God' en 'Shoot 'em!', om vervolgens plichtbewust op diverse kleurrijke (zij het zelden vindingrijke) manieren de pijp uit te gaan. Zoals we al wisten uit 'Resident Evil', is enig gevoel voor humor Anderson volkomen vreemd - had de regisseur ingespeeld op de inherent campy kwaliteiten die dit scenario te bieden had, dan had dit misschien nog wel wat kunnen worden. Een trashy b-filmpje met een vette knipoog naar het publiek, waarom niet? Kan best leuk zijn. Maar niks ervan. 'Alien vs Predator' gaat van begin tot eind recht door zee, alsof de makers werkelijk geloven dat we dit allemaal voor de eerste keer zien.

De actie op zichzelf is nogal rommelig in beeld gezet. De hele film speelt zich af in het halfduister, en gekoppeld aan een hypernerveuze montagestijl zorgt dat ervoor dat we ons de helft van de tijd zitten af te vragen wat er nu eigenlijk aan de gang is en wie wat doe met wie. Die montage heeft wellicht z'n functie: in de VS kreeg 'Alien vs Predator' immers een PG-13 keuring in plaats van een R, waardoor jongere kijkers ook binnenmochten. De flitsende, desoriënterende manier waarop de film in elkaar werd gestoken, draagt ertoe bij dat we nooit écht grof geweld te zien krijgen, wat ongetwijfeld geholpen zal hebben om een gunstiger rating te krijgen. Ja, dat soort trucjes hoef je ze niet meer te leren, die Amerikanen. Maar dit soort van prent zou eigenlijk niet moeten proberen om toegankelijk te zijn voor kinderen. Als een onrechtstreeks gevolg daarvan is de actie immers verwarrend en - letterlijk en figuurlijk - bloedloos.

Dat gebeurt er dan als je twee filmmonsters bij elkaar brengt: je krijgt een monster van een film. Ik zat me de hele tijd af te vragen of het doelpubliek - jongetjes van veertien, vijftien jaar - hier wel wat aan zou hebben. De 'Predator'-films zijn van voor hun tijd, de kans is klein dat velen onder hen die ooit gezien hebben. De 'Alien'-films kennen ze misschien wél, maar die zijn toch van een heel ander kaliber dan deze ongein (met de mogelijke uitzondering van het onfortuinlijke 'Alien Resurrection'). 'Alien vs Predator' beweegt zich zo ver buiten de categorie van SF-thriller waar z'n originele voorbeelden toe behoorden, dat er nauwelijks nog iets van overblijft. Wat krijgen we dan wel? Veel slijm, gegil, en hyperkinetisch voorbij flitsende actie. Tja, wie daar zin in heeft... Doe gerust.

http://www.avp-movie.com/
E-mailadres Afdrukken
 
Alien vs Predator
USA / 2004
Regie: Paul W.S. Anderson
Scenario: Paul W.S. Anderson
Met: Sanaa Lathan; Raoul Bova; Lance Henriksen; Ewen Bremner; Colin Salmon
Duur: 101 min.


Advertentie
Banner
Advertentie

TEST