Banner

Memories of Murder

8.0
Jeroen Ruymen - 20 juli 2004
Nog niet zolang geleden kon u hier een special lezen over seriemoordenaars. Misschien moeten we er dringend over nadenken om ook 'Memories of Murder' - 'Salinui Chueok' voor de polyglotten - in dat imposante lijstje op te nemen, want deze film is van een zodanige kwaliteit, dat je de makers er van zou gaan verdenken dat ze de ranzige kantjes van de Hollywood-machine nog niet hebben leren kennen.

'Memories of Murder' vertelt het waargebeurde verhaal van een reeks onopgeloste moorden in de jaren tachtig, toen Zuid-Korea nog onder de knoet leefde van een miltaire dictatuur. Voor het eerst kreeg men er te maken met een seriemoordenaar.

altOp het platteland worden met de regelmaat van de klok lijken van jonge meisjes teruggevonden. Dat het om een seriemoordenaar gaat, is al snel duidelijk, want alle slachtoffers zijn aangerand op een regenachtige avond, hun onderbroek is over het hoofd getrokken en als klap op de vuurpijl vraagt de dader steevast hetzelfde plaatje aan bij een lokale radiozender. Park (Song Kang-Ho) is belast met het onderzoek en wordt bijgestaan door zijn collega Jo (Kim Roe-ha). De middelen waarover het tweetal beschikt, zijn minimaal en je mag gerust stellen dat Park niet bepaald de snuggerste is. Kim is in hetzelfde bedje ziek en is bovendien aan de opvliegende kant. Omdat de druk van hogerhand om de zaak op te lossen groot is, wenden ze zich tot het gebruiken van de meest onorthodoxe methodes. Om de dingen nog wat erger te maken, komt de geroutineerde rechercheur Seo (Kim Sang-kyung) het korps vervoegen. Geheel volgens de verwachtingen leidt dit tot een confrontatie tussen de methodische werkwijze van Seo en de brutale, afkeurenswaardige van Park.

Park is ervan overtuigd dat hij een misdadiger op het zicht kan herkennen. Om dit te staven, neemt hij van iedereen een foto en verzamelt deze in een plakboek. Verdachten worden met het nodige geweld ondervraagd, bekentenissen worden onder zware druk afgedwongen en wanneer uiteindelijk blijkt dat de persoon in kwestie onschuldig is, zie je Park vol ongeloof rondkijken. Volgens hem is een bekentenis voldoende genoeg als bewijslast. Is dit niet het geval, dan zorgt hij zelf wel voor de benodigde andere bewijzen.
Seo gruwelt van deze praktijken en kiest ervoor om te observeren en analyseren. Langzaam maar zeker komt hij dichter bij de identiteit van de dader en dat ontgaat zijn oversten niet: zij dwingen Park om met Seo samen te werken, al belet dat die eerste niet om de meest absurde hypotheses te blijven aanbrengen.

altBong Joon-Ho levert met 'Memories of Murder' alles behalve een alledaagse thriller af. In plaats van botweg voor de suspens te gaan, doorspekt hij de prent met een forse dosis galgenhumor. In die mate zelfs, dat het bij momenten niet ongepast is om te spreken van een zwarte komedie. Het is maar dat je in het politiekantoor nergens Leslie Nielsen ziet rondwaren, want soms denk je echt dat je naar een aflevering van 'Police Squad' zit te kijken. Absurditeiten troef dus: zo wordt een reconstructie van de misdaad bijvoorbeeld uitgevoerd met een man in vrouwenkleren en loopt ze volledig uit de hand. De personages lijken zich allemaal bewust dat ze meespelen in een film en verzetten zich met hand en tand tegen wat hen wordt opgedragen. Clichés, dat wel, maar dan wel van het soort dat voor een verademing zorgt in deze anders zo grauwe film, die door zijn gebrek aan opbeurende tinten een beetje doet denken aan Seven Ook daar was het vergeefs zoeken naar een streepje licht.

Bong gooit hoge ogen door de manier waarop hij het gegeven benadert. Hij focust - zoals in serial thrillers nogal vaak het geval is - niet op de dader, maar richt zijn volle aandacht op de onderzoekers. In het begin is duidelijk dat Seo niet gelooft in de methodes die Park hanteert, maar naarmate het onderzoek vordert, merk je dat hij steeds meer en meer de zienswijze kan volgen. Uiteindelijk komt het zover dat ook hij Parks praktijken begint te hanteren, gewoon omdat de machteloosheid toeslaat. Ieder van de onderzoekers maakt dan ook een wordingsproces mee. Je komt te weten waarom ze zich zo gedragen. Het leven onder het militaire regime is geen pretje en eist vooral onvoorwaardelijke gehoorzaamheid en de koude oorlog is steeds nadrukkelijk aanwezig.

altHét money-shot van de film is tevens het laatste. We zien Park jaren na de feiten, wanneer hij het korps al lang heeft verlaten. Hij rijdt door de streek waar de moorden zich afspeelden, en vraagt zijn chauffeur te stoppen. Na een wandeling door de velden komt hij op de plaats waar men het eerste lijk vond. Hij kijkt nogmaals, op zoek naar een eventueel spoor. Een meisje dat aan het spelen is , vraagt wat hij doet. Nadat zijn uitleg is gegeven, merkt ze op dat een paar dagen geleden er nog iemand dat deed. Op dat moment beseft Park dat het de dader was die terugkeerde naar de plaats van misdaad en vraagt haar hoe hij er uitzag. Wanneer ze "gewoon" antwoordt, krijg je de blik van Park te zien. "Gewoon", prevelt hij, en dan pas is het hem duidelijk. Dat wat hij jaren dacht en hoopte te kunnen, is onmogelijk: een dader herken je niet op het zicht.

Die doordringende blik en de manier waarop Bong Joon-Ho het in beeld brengt, is van een zeldzame schoonheid, een voorbeeld van hoe één shot meer dan duizend woorden kan bevatten.

E-mailadres Afdrukken
 
Memories of Murder
Zuid-Korea / 2004
Regie: Bong Joon-Ho
Scenario: Bong Joon-Ho; Kim Kwang-rim
Met: Song Kang-ho; Kim Sang-kyung; Kim Roe-ha; Song Jae-ho; …
Duur: 127 min


Advertentie
Banner
Advertentie

TEST